_ بابابزرگ! این‌جا که ما هستیم ایران است؟

_ بابابزرگ! این‌جا که ما هستیم ایران است؟
_ زهرای من! این‌جا بهشت و باغ رضوان است
‌
بابابزرگ از مادرم بشری خبر داری؟
_ زهرای من، او خادم صحن خراسان است
‌
آخر چه داری در همین مشت گره کرده؟
_ در مشت من خاک وطن، خاک شهیدان است
‌
پس کو عصایت؟ چفیه‌ات؟ انگشتر دستت
_ در دفتر کارم در آن آوار تهران است
‌
این دختران را می‌شناسی؟ کوله بر دوشند
_ این کوله‌های صورتی رنگِ دبستان است
‌
این دخترک‌های بهشتی را چرا کشتند؟
_ از ظلم فرعون‌ها نگو که سینه‌ سوزان است
‌
همبازی اصغر شده این طفل، نامش چیست؟
_ طفل سه روزه، مجتبای جنگ رمضان است
‌
بابابزرگ آن زن چرا بی‌تاب و غمگین است؟
_ او حضرت زهراست، فکر شیرخواران است
‌
گفتی به دنیا باز می‌گردیم، یعنی چه؟
_ یعنی که رجعت بازگشت اهل ایمان است
‌
آن پیرمردِ فارسی هم آشنای ماست؟
_آری عزیزم، او همان آقای سلمان است
‌
بابابزرگ آیا خدای مهربان با ماست؟
_ آری، خدا با ماست، آری او نگهبان است
‌
حرفی اگر داری بگو با مردم ایران:
«ممنونم از این لشکری که در خیابان است...»
‌
نجمه پورملکی

🔥اللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم🔥