بهانه ات را می گیرم :(

بهانه ات را می گیرم :(
گاهی دلم بی بهانه برایت می گیرد ،

نمی دانم دلها بهانه گیرند یا بهانه ها دلگیر که چشمانم مدام بی اجازه پر می شوند و دلم در سینه بی تابی می کند و بر قفس تنگ خود چنگ می زند و مشت می کوبد!!!!!!!!

نه، مشکل فقط دل نیست،

خودم هم بی تابی می کنم،

خود را به در و دیوار می کوبم،

نفسم را حبس می کنم که شاید بگیرد و راحت بشوم،

سینه ام سنگین است،

چشمانم می سوزد

دلم می خواهد فریاد بزنم،

بر سر همه ،

دلم می خواهد زیر میز بزنم و همه چیز را به این سو و ان سو پرتاب کنم،

می خندی؟

به چه؟

به دیوانگی هایم؟

به اینکه دلتنگی ات از من دیوانه ای زنجیری ساخته می خندی،

به اینکه هیچ دارو و آرام بخشی آرامم نمی کند تا تو نخواهی و نفسی ندهی می خندی،

به اینکه مقابل دنیا می ایستم و برابر تو ، عشقت و دلتنگی اما هر لحظه به زانو در می آیم می خندی؟

غرور را در چشمانت می بینم،

چه آن زمان که در آغوشت مستانه خوش رقصی می کنم و تو از گفتن دوستت دارم با وجود آنکه مدام در دهانت می چرخد خود داری می کنی و چه زمانی که نیستی و از ابراز دلتنگی هایت طفره می روی، چه آن زمان که مسیج هایم را می بینی و با خنده ای شیطنت آمیز پاک می کنی بدون آنکه جوابی دهی به آنها،

چرا که نه!

باید هم با غرور رفتار کنی،

وقتی می دانی سلطان بی چون و چرای قلبم هستی، وقتی می دانی بی تو نای نفس کشیدن هم ندارم، وقتی می دانی حاکم مطلق جانم هستی ،وقتی می دانی دوریت از پا درم می آورد، وقتی می دانی دلتنگی ات به مرز جنون می کشانتم، چرا مغرور نشوی از این عشق،

باشد، تمام غرور دنیا برای تو،

اما فراموش نکن چشمانم همیشه تر است برای دیدن روی ماهت،

برای شنیدن صدای نازت،

برای لمس دستانت ،

برای آغوش امن و مملو از آرامشت،

فراموش نکن دار و ندار این زن فقط تو هستی،

فراموش نکن لحظه ای بی توجهی مرگ را برایش در پی دارد،

اینقدر بی هوا مرا فراموش نکن و نرو،

لحظه لحظه زندگی ام به امید دیدنت ، شنیدن صدایت و گرفتن عشقت می گذرد، وقتی که اینها را نداشته باشم، در آتش جهنم می سوزم،

می دانم که می دانی، خوب هم می دانی بی تو، می میرم ،

بی تو جان می دهم، آن هم به سخت ترین شکل ممکن