«گاهی دلتنگی نه از نبودن کسی، که از ناتوانیِ پناه بردن به

«گاهی دلتنگی نه از نبودن کسی، که از ناتوانیِ پناه بردن به او در لحظه‌هایی‌ست که جهان بر تو سنگینی می‌کند و دچار حال غریبی میشوی
انگاه دلم می خواهد لباس تنت و گاهی دیگر می خواهم دیوار خانه ات باشم با خودم می گویم باد هم بد نیست که بپیچم میان موهایت و شاید نور، که دستی به صورتت بکشم.

من فقط می خواهم هر جا که تو هستی آن جا باشم.

لیلی