کلبه ام را لحظه ی دیدار روشن می کنم

کلبه ام را لحظه ی دیدار روشن می کنم
شب کنارت تا سحر بیدار روشن می کنم

در نبودت غرق اشکم سیل ما را می برد
گوشی ام را از غمت هر بار روشن می کنم

هر پیامی می زند آتش به جانم جان تو
تا بگیرم از تو هی آمار روشن می کنم

می کشم هی نخ به نخ پاکت به پاکت باکس باکس
در نبودت توی غم خروار روشن می کنم

زیر چشم و رنگ لب مشکی شده با خاطرات
بی تو هی سیگار با سیگار روشن می کنم
سرگشته
#سهراب_عرب_زاده