بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
و البته همین مقدار را نیز اندک اندک از او می‌گیرد، و مرگش فرا می‌رسد!
علّت و معلول :اصل علیّت و قوانین مرتبط با آن، بر عالم هستی حاکم می‌ باشد و ویژگی‌های انسان نشان می‌دهد که مخلوق، معلول، مصنوع و حادث می‌ باشد؛ چنان که به لحاظ مادی نیز از نطفه پدید آمده، حرکت می‌کند، می‌خورد، می‌ خوابد، تولید مثل دارد و می‌ میرد، که همه از صفات و ویژگی‌های مخلوق می‌ باشند.
ممکن است معلولی، برای چیز دیگری علّت شود، مانند آب و خاک و نورخورشید،که خودشان معلولند، اما برای رشد گیاه علّت می‌شوند؛ اما هیچ معلولی نمی‌ تواند علّت پیداش خودش باشد!
ممکن است مصنوعی، سبب پیدایش مصنوع دیگری شود، مانند موتوری که برق تولید می‌کند؛ اما ممکن نیست که مصنوعی، سبب پیدایش خودش بوده باشد.
انسان نه خلق کرده، نه خلق می‌کند و نه می‌تواند خلق کند - انسان، از هر لحاظی که تصور شود، ناقص و نیازمند است و با فیض دیگری به کمال می‌رسد؛ پس از خودش چیزی ندارد که بتواند به خودش یا دیگران، فیضی برساند: يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ - ای مردم! شما همگی نيازمندان به خدا هستيد، تنها خداوند است كه بی‌نياز و شايسته هرگونه حمد و ستايش است.(سوره فاطر آیه 15)
بنابراین، نه انسان و نه هیچ مخلوق دیگری، نمی‌تواند خدا باشد یا بشود؛ و فرض بودن دو یا چند إله - خدا، به مثابۀ ایجاد تباهی و نابودی در تمامی عالَم هستی می‌باشد؛ چرا که هر خدایی، باید مخلوقاتش را به سوی هدفی که خود قرار داده است هدایت نماید - و همگان را به بندگی خود فرا خواند - و مقصد و عاقبت‌شان را خودش رقم بزند: لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ - اگر در آن دو آسمان و زمين خدايانی جز الله بود، فاسد تباه می‏شدند و نظام جهان برهم می‏خورد؛ منزه است خداوند پروردگار عرش از توصيفی كه آنها می‏كنند.(سوره انبیاء آیه 22)(پایان)