ای منتقم بپاخیز مظلوم کربلا را

ای منتقم بپاخیز مظلوم کربلا را
بشتاب ار آنکه خون شد دل دشت کربلا را
آمد سپاه شیطان با فتنه فراوان
تا خطّه مسلمان بگرفته خانه ها را
این کافران ظالم با آتش ملاحم
با اینهمه مظالم بگرفته هر کجا را
دجّال نا مسلمان خواهد هبوط انسان
توهین کند به قرآن بی شرم و بی مدارا
از رنج قوم جالوت دل شد ضعیف و فرتوت
شد کفر و ظلم طاغوت هم خاک و هم هوا را
دجّاله گشته سرکش تیغ از میانه برکش
بگذشته وقت سازش از سر ببر بلا را
در هر طرف ببینی یک فتنه زمینی
ای آنکه آخرینی آخر ده انتها را
ای مصلح نهایی آخر بگو کجایی
خود گو چرا نیایی آخر رسان ندا را
دشمن بیا برون کن دجّاله سرنگون کن
این کافران زبون کن با رفع فتنه یارا
تا کی غم و صبوری بی روشنای نوری
بازآ که درد دوری دیوانه کرده ما را
آخر بیا وفا کن وصلت به ما عطا کن
از دست غم رها کن احسان کن آشنا را
تا کی امیدواری بودن در انتظاری
تا کی نظر نداری یاران با وفا را
خورشید روی رخشان آخر نما به یاران
ای یار بهتر از جان لطفی به ما خدا را
وبگاه اشعار مهدوی