سلام ۲۵ سالگی. سلام زندگی.

سلام ۲۵ سالگی. سلام زندگی.



امشب به این فکر می‌کنم که چه روزهای سختی آمده و رفته و من هنوز زنده‌ام. نه فقط زنده‌ام که دارم زندگی می‌کنم.

۱۴۰۰ برای من یعنی ۲۵ سالگی .

۲۵ سالگی اگر همین را داشته باشد بس است که هر وقت فکر کردی شکست میخوری. بدانی پیش از این هم شکست خورده ای ولی خودت را، لابد با کمک همانی که در این نزدیکی است، جمع و جور کرده‌ای.

همین بس که بدانی سختی‌ها بالاخره تمام شدند ولی من مانده‌ام. من مانده‌ام با انگشت وسطی که دارم به رنج‌هایم نشان می‌دهم که هر چقدر بزرگ باشند من از آن‌ها بزرگ‌ترم و البته خدایم خیلی خیلی از آن‌ها بزرگ‌تر است.

این عدد ها چندان فرقی نمیکند،
اما اینکه کجا کِی و چگونه به زمین خوردی و دوباره بلند شدی مهم است ،
اینکه چه چیز را چه وقت آویزه ی گوش هایت کرده ای مهم است ،
اینکه میانه ی کدامین دهه زندگیت با بغض
و ترس بزرگترین تصمیم را گرفته ای مهم است . . .

#بیست_پنج_خرداد