بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
یعنی: ای بندۀ من! حقیقت همین داراییهایی که به آنها تکیه داری و به وسیلۀ آنها کارهایت را به انجام میرسانی، اژدهایی بزرگ، زنده و متحرک هستند که بلای جانت می شوند و تو را میبلعند و به هلاکت میاندازند: وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ -و بدانيد اموال و اولاد شما وسيلۀ آزمايش سخت است و پاداش عظيم برای آنها كه از عهده امتحان برآيند نزد خدا است.(سوره انفال آیه 28)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ -ای كسانی كه ايمان آوردهايد! اموال و فرزندان تان شما را از ياد خدا غافل نكند، و هر كس چنين كند زيانكار است.(سوره منافقون آیه 9)
حال چه کنیم؟! آیا به بهانۀ توکل بر خداوند متعال، هر چه داریم را رها نماییم و از هیچ امکانات و ابزاری بهره نبریم؟! پس چگونه زندگی کنیم؟!
فرمود: خیر؛ بلکه وقتی شناخت معرفت کسب نمایی، ایمان بیاوری، بدانی که مسبب الاسباب اوست، رازق اوست و اثر بخشی از اوست، او همین عصا و ابزاری که دشمن جانت بود را معجزۀ دستت قرار می دهد و میفرماید: حالا دوباره همانها را بگیر وبهره ببر:قَالَ خُذْهَاوَلَا تَخَفْ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَى- فرمود آنرابگير و نترس ما آنرا به همان صورت اول باز می گردانيم(21)
و فرمود: حالا که سینهات مالا مال از ایمان شد و بر من توکل نمودی، دستت یَد بیضای الهی میشود:وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَمِنْ غَيْرِسُوءٍ آيَةً أُخْرَى -ودست خود را در گريبانت فرو بر، تا سفيد و درخشنده بيرون آيد، و اين معجزه ديگری است.(22)
اما این همه فضیلت، برگزیدگی، نعمات و معجزات را برای چه به تو داده است؟! برای این آن که به سوی فرعون درونت و فراعنۀ بیرونی که طغیان کرده اند بروی؛ او را دعوت کنی و اگر نپذیرفت، خودت و جامعه رانجات دهی: اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى - برو به سوی فرعون كه او طغيان كرده است! (24)(سوره طه آیه 21 و 22 و 24 )
اخلاق مواضع نظری و عملی مؤمن : قصۀ حضرت موسی علیه السلام، اخذ وحی، تکلم با خداوند رحمان و رحیم، قصۀ خودمان است؛ اخلاق مواضع نظری و عملی مؤمن چنین است که خداشناس، خدا باور و مؤمن میشود؛ دنیا و متاعش، او را از یادخداغافل نمی سازد برای یاد خدا، نمازش را برپا می دارد - او میداند که نعیم و سبب ساز، خداوند منّان است - او می داند که تمامی نعمات، ابزار و وسایل، برای زندگی،
رشد، کمال و قرب بیشتر به او عطا شده است، و آخرتی در پیش است که این وسایل در آنجا کارآیی ندارند؛ لذا فقط او را بندگی میکند و فقط بر او توکل مینماید.(پایان)
قسمت سوم :
یعنی: ای بندۀ من! حقیقت همین داراییهایی که به آنها تکیه داری و به وسیلۀ آنها کارهایت را به انجام میرسانی، اژدهایی بزرگ، زنده و متحرک هستند که بلای جانت می شوند و تو را میبلعند و به هلاکت میاندازند: وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ -و بدانيد اموال و اولاد شما وسيلۀ آزمايش سخت است و پاداش عظيم برای آنها كه از عهده امتحان برآيند نزد خدا است.(سوره انفال آیه 28)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ -ای كسانی كه ايمان آوردهايد! اموال و فرزندان تان شما را از ياد خدا غافل نكند، و هر كس چنين كند زيانكار است.(سوره منافقون آیه 9)
حال چه کنیم؟! آیا به بهانۀ توکل بر خداوند متعال، هر چه داریم را رها نماییم و از هیچ امکانات و ابزاری بهره نبریم؟! پس چگونه زندگی کنیم؟!
فرمود: خیر؛ بلکه وقتی شناخت معرفت کسب نمایی، ایمان بیاوری، بدانی که مسبب الاسباب اوست، رازق اوست و اثر بخشی از اوست، او همین عصا و ابزاری که دشمن جانت بود را معجزۀ دستت قرار می دهد و میفرماید: حالا دوباره همانها را بگیر وبهره ببر:قَالَ خُذْهَاوَلَا تَخَفْ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَى- فرمود آنرابگير و نترس ما آنرا به همان صورت اول باز می گردانيم(21)
و فرمود: حالا که سینهات مالا مال از ایمان شد و بر من توکل نمودی، دستت یَد بیضای الهی میشود:وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَمِنْ غَيْرِسُوءٍ آيَةً أُخْرَى -ودست خود را در گريبانت فرو بر، تا سفيد و درخشنده بيرون آيد، و اين معجزه ديگری است.(22)
اما این همه فضیلت، برگزیدگی، نعمات و معجزات را برای چه به تو داده است؟! برای این آن که به سوی فرعون درونت و فراعنۀ بیرونی که طغیان کرده اند بروی؛ او را دعوت کنی و اگر نپذیرفت، خودت و جامعه رانجات دهی: اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى - برو به سوی فرعون كه او طغيان كرده است! (24)(سوره طه آیه 21 و 22 و 24 )
اخلاق مواضع نظری و عملی مؤمن : قصۀ حضرت موسی علیه السلام، اخذ وحی، تکلم با خداوند رحمان و رحیم، قصۀ خودمان است؛ اخلاق مواضع نظری و عملی مؤمن چنین است که خداشناس، خدا باور و مؤمن میشود؛ دنیا و متاعش، او را از یادخداغافل نمی سازد برای یاد خدا، نمازش را برپا می دارد - او میداند که نعیم و سبب ساز، خداوند منّان است - او می داند که تمامی نعمات، ابزار و وسایل، برای زندگی،
رشد، کمال و قرب بیشتر به او عطا شده است، و آخرتی در پیش است که این وسایل در آنجا کارآیی ندارند؛ لذا فقط او را بندگی میکند و فقط بر او توکل مینماید.(پایان)
- ۱۷۲
- ۲۴ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط