هر شب بهانه بود خیابان و کوچه‌ها

هر شب بهانه بود خیابان و کوچه‌ها
می‌خواستم پرنده شوم سمت تو، رها
می‌خواستم دلیلِ غزلهای من شوی
ای عاشقانه‌های مرا تا به انتها
امشب که خُرد وخسته‌ام و سخت منتظر
پنهان شو از نگاهِ شب و ماهِ من بیا!
گیج است حالِ ماهیِ قلبم، صدف ببار!
ای آبیِ همیشه‌ی دریا و موجها!
باید سفر کنم من از این شهرِ بی‌چراغ
از دستِ روزهای بدون تو، بی صدا
امشب کجاست خواب عمیقی که پُر کند
رویای کودکانه‌ی من را دوباره با:
عطرِ تنِ تو، شوقِ عروسک، سکوتِ ماه
امشب من و تو و سفرِ عشق تا کجا...