میون این همه سرگردونی

میون این همه سرگردونی
دل من گرفته ماه پیشونی
بیا باز دوباره بی تابم کن
منو تو رنگ چشات خوابم کن
نگو قصه آخرش مرگِ منه
داره چشمات منو آتیش میزنه
نگو از تلخی دنیا سیرم
نگو میرم
نگو که میمیرم
ای گل بهارم
دشت لاله زارم
قلب داغ دارم
سنگ بی مزارم
درد موندگارم
روز ناگذارم
زخم بیشمارم
زهر روزگارم
خنده هامو با تو از نو ساختم
باز به حرفای تو دل میباختم
میون این همه سرگردونی
اومدم تو قلب تو مهمونی
بی ستون قلبمو میکندم
شکل خنده هات شدم میخندم
چشمات از صدتا غزل بهتر شد
خنده هات غنچه ولی پر پر شد
ای گل بهارم
دشت لاله زارم
قلب داغ دارم
سنگ بی مزارم
درد موندگارم
روز ناگذارم
زخم بیشمارم
زهر روزگارم