پادشاهان صفوی
پادشاهان صفوی
پادشاهان صفوی، به جز شاه طهماسب اول و شاه سلطان حسین، همگی به شراب خواری معتاد بودند و برخی از ایشان در باده گساری، راه افراط پیمودند.
شاه اسماعیل اول از آغاز جوانی و پادشاهی، بسیار شراب می خورد.(23)
شاه عباس در مجالس بزم و نشاط و... شراب می خورد.
یکی از رقاصان مخصوص شاه، که بیشتر در خلوتگاه عیش و نشاط برای او و ندیمان نزدیکش می رقصیده، زنی ارمنی بوده است به نام «غزال» که شاه او را از همه ی مطربان خود عزیزتر می داشت.(25)
شاه عباس به موسیقی توجه و علاقه بسیار داشت. هرگاه که از کار سیاست و ملک داری فراغت می یافت. در مجلس بزم و طرب می نشست. نوازندگان را دوست می داشت و در حلقه ندیمان خویش داخل می کرد. خود نیز از فن موسیقی و رموز نوازندگی آگاه بود. گاه ساز می زد و گاه تصنیف می خواند؛ در مجالس خصوصی و در مهمانی های رسمی او همیشه مطربان و نوازندگان، حاضر بودند و با نغمات موسیقی، شخص شاه یا مهمانانش را سرگرم می کردند...؛ شاه عباس مخصوصاً موسیقی آهسته و ملایم را دوست می داشت و غالباً بی آنکه سخنی گوید، تنها می نشست و ساعت ها به نوا و آوازی که می پسندید گوش می داد.
از نوازندگان معروف بزم شاه عباس یکی میر فضل الله بود که طنبور می نواخت و چون آواز خوش داشت نزد شاه عزیز شد و در حلقه مجلس نویسان وی درآمد و بعد از آن به منصب وزارت غلامان شاهی رسید و سه نوازنده و خواننده دیگر به نام های افندی خواننده و حافظ نائی و حافظ جامی که از رامشگران مخصوص شاه بودند؛ برای هر یک از ایشان خانه ای در یکی از محلات اصفهان ساخت و محله را «محله نغمه» نامید و افراد دیگری مانند احمد کمانچه ای و شاه مراد خوانساری، حافظ احمد قزوینی و حافظ جلا جل و... از نوازندگان مخصوص شاه بودند.(26)
پادشاهان صفوی، به جز شاه طهماسب اول و شاه سلطان حسین، همگی به شراب خواری معتاد بودند و برخی از ایشان در باده گساری، راه افراط پیمودند.
شاه اسماعیل اول از آغاز جوانی و پادشاهی، بسیار شراب می خورد.(23)
شاه عباس در مجالس بزم و نشاط و... شراب می خورد.
یکی از رقاصان مخصوص شاه، که بیشتر در خلوتگاه عیش و نشاط برای او و ندیمان نزدیکش می رقصیده، زنی ارمنی بوده است به نام «غزال» که شاه او را از همه ی مطربان خود عزیزتر می داشت.(25)
شاه عباس به موسیقی توجه و علاقه بسیار داشت. هرگاه که از کار سیاست و ملک داری فراغت می یافت. در مجلس بزم و طرب می نشست. نوازندگان را دوست می داشت و در حلقه ندیمان خویش داخل می کرد. خود نیز از فن موسیقی و رموز نوازندگی آگاه بود. گاه ساز می زد و گاه تصنیف می خواند؛ در مجالس خصوصی و در مهمانی های رسمی او همیشه مطربان و نوازندگان، حاضر بودند و با نغمات موسیقی، شخص شاه یا مهمانانش را سرگرم می کردند...؛ شاه عباس مخصوصاً موسیقی آهسته و ملایم را دوست می داشت و غالباً بی آنکه سخنی گوید، تنها می نشست و ساعت ها به نوا و آوازی که می پسندید گوش می داد.
از نوازندگان معروف بزم شاه عباس یکی میر فضل الله بود که طنبور می نواخت و چون آواز خوش داشت نزد شاه عزیز شد و در حلقه مجلس نویسان وی درآمد و بعد از آن به منصب وزارت غلامان شاهی رسید و سه نوازنده و خواننده دیگر به نام های افندی خواننده و حافظ نائی و حافظ جامی که از رامشگران مخصوص شاه بودند؛ برای هر یک از ایشان خانه ای در یکی از محلات اصفهان ساخت و محله را «محله نغمه» نامید و افراد دیگری مانند احمد کمانچه ای و شاه مراد خوانساری، حافظ احمد قزوینی و حافظ جلا جل و... از نوازندگان مخصوص شاه بودند.(26)
- ۳.۳k
- ۰۷ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط