دلم براے دخترانه هاے وجودم تنگ شده،

دلم براے دخترانه هاے وجودم تنگ شده،
براے شیطنت هاے بے وقفه،
بے خیالے هر روزه،
ناز و ڪرشمه ے من وآیینه،
خنده هاے بلندو بے دلیل،
براے آن احساسات مهارنشدنی.
حالا اما...
دخترڪ حساس و نازڪ نارنجے درونم چه بے هوا این همه بزرگ شده !
چه قدے ڪشیده طاقتم!
ضربآهنگ قلبم
چه آرام و منطقے مے زند!
چه شیشه اے بودم روزی،
حالا اما به سخت شدن هم رضا نمے دهم !
به سنگ شدن مے اندیشم
اینگونه اطمینانش بیشتر است!!!
جاے بستنے یخے هاے دوران ڪودڪے ام را
قهوه هاے تلخ و پر سڪوت امروز گرفته است.
این روز ها لحن حرف هایم آنقدر جدے شده
ڪه خودم هم از خودم حساب مے برم...
در اوج شادے هم قهقهه سر نمے دهم !
و به لبخندے اڪتفا مے ڪنم!
چه پیشوند عجیبے است ڪلمه ے خانم !
همین ڪه پیش اسمت مے نشیند ،
تمامے سرخوشے و بے خیالیت را از تو مے گیرد!
و به جایش وزنه ے وقار و متانت را
روے شانه ات مے گذارد!
نه اینڪه این ها بد باشد،
نه، فقط خدا ڪند وزنشان آنقدر سنگین نشود،
ڪه دخترڪ حساس و شیرین درونم،
زیر سنگینی آن بمیرد!