شاخصه‌های تشیع انگلیسی:

شاخصه‌های تشیع انگلیسی:
اسلام امریکایی و تشیع یا تسنن انگلیسی، شاخصه‌هایی دارند که وجه مشترک همه آنها، خدمت به اربابان خود، یعنی امریکا و انگلیس است. اما در ذیل به چند شاخصه از تشیع انگلیسی اشاره می‌شود:
1-      در تشیع انگلیسی، با هر سخن، نماد یا حرکتی که بوی "وحدت" بین مسلمین (چه شیعه و سنی و چه شیعه با شیعه یا سنی با سنی دهد)، به ویژه اگر در مقابله با کفر و استکبار جهانی (امریکا و انگلیس) باشد، به شدت مخالفت می‌شود.
2-     در تشیع انگلیسی، دعوت به سکوت، سکون، ذلت و تسلیم می‌شود. می‌گویند: هر گونه قیامی در مقابل کفر و ظلم، کار امام زمان علیه السلام است و تا قبل از ظهور و قیام ایشان، شیعه باید هر ذلت و سلطه‌ای را بپذیرد و صدایش در نیاید
3-     در تشیع انگلیسی، فقط "فک" کار می‌کند و از عمل خبری نیست. می‌گویند: هر بلایی که به سرتان آوردند، فقط بنشینید دعا کنید تا خدا با ظهور حضرتش انتقام بگیرد.
4-     در تشیع انگلیسی، نه حتی عواطف قلبی، بلکه فقط احساسات ظاهری تحریک می‌شود و تعقل، تفکر و بصیرت به طور کلی تعطیل است. چنان چه در تسنن انگلیسی نیز فقط تعصبات تحریک می‌شود. و البته هدف فقط به جان هم انداختن مسلمانان می‌باشد.
5-     در تشیع انگلیسی، ذلت و تسلیم در مقابل زورگویان "صلح" نامیده می‌شود و برای قداست بخشیدن به این فلاکت، آن را منتسب به امام حسن مجتبی علیه‌السلام می‌کنند.
6-     در تشیع انگلیسی، اعتقاد و عشق به امام حسین علیه السلام، فقط در قمه زدن، یا پخت و توزیع شله‌زرد – آش رشته و خورشت قیمه خلاصه می‌شود و از تأسی به آن حضرت، به شدت اجتناب می‌گردد.
7-     در تشیع انگلیسی، توسل و شفاعت مفهوم و جایگاه واقعی خود را از دست داده و فقط توجیهی برای جواز معصیت و فساد است.
8-     در تشیع انگلیسی، هر کار شبهه‌ناک و یا حتی حرامی که بازتاب عمومی منفی داشته باشد و فقها و مراجع بگویند: "حرام" است، اول مستحب و بعد واجب می‌شود. مثل قمه‌زنی.
9-     در تشیع انگلیسی، اگر بگویند: شعارهایی که موجب تشدید اختلاف و تنش میان مسلمانان می‌شود ندهید، می‌گویند: "دل فاطمه زهراء به درد آمد"*** - دقت کنیم که "تشیع انگلیسی" بسیار مایل و طالب است که جریان‌هایی مانند القاعده، طالبان، تکفیری، سلفی، داعش، النضرة  و...، در میان شیعیان ایجاد شود تا امریکا و انگلیس زودتر و بهتر به اهداف خود برسند.اما مقوله‌ی فقاهت، مرجعیت، اعلمیت، ولایت و ولایت فقیه، این کار را بر امریکا و انگلیس دشوار کرده است، لذا مجبورند که از همین کانال وارد شوند. یعنی علما، فقها و مراجع انگلیسی بسازند و به بازار اعتقادات شیعیان عرضه کنند. چنان چه در طول تاریخ نیز چنین کردند.*** - با همین چند شاخصه و البته شاخصه‌های دیگر، به خوبی روشن می‌شود که کدام شخص یا اشخاص، یا جریان‌ها و نحله‌ها را می‌توان اسلام امریکایی یا شیعیه انگلیسی خواند. و البته در هر جریانی،  بسیاری نیز نادانسته مرید می‌شوند. چرا که برای تخلفات شرعی خود، از آنها مجوز شرعی می‌گیرند. یعنی سر خود را کلاه می‌گذارند.