بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت چهارم :
نکات مهمی در بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، که باید بدانیم و به آن توجه داشته باشیم :
بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ
واژگان و معانی آنها به تنهایی، هیچ شناختی نمی‌دهند، بلکه اسم‌ها باید تجلّی و تعیّن داشته باشندتابرای انسان قابل شناسی و درک شوند؛ چنان که تا عِلم، قدرت و زیبایی را در عالَم خلقت نبینیم، این کلمات و معانی آنها قابل درک نخواهند بود.
رحمت خدا، یعنی: وجود بخشی او، و اسم رحمان،یعنی: نشانۀ وجود بخش؛ لذا هرچه هست، نشانۀ رحمت خداوند سبحان است، چرا که او خلق نموده و وجود بخشیده است.
بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ، می‌آموزد که خدا را با نشانه‌های وجود بخشی‌اش بشناسید؛ چنان که فرمود: فَانْظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا - پس، به آثار رحمت‏ خدا بنگر كه چگونه زمين را پس از مرگش زنده مى‏‌ گرداند‌.(سوره روم بخشی از آیه 50)
به پیامبرش صلوات الله علیه و آله فرمود: وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ - ما تو را جز رحمتی برای عالمیان نفرستادیم - (سوره انبياء آیه 107) یعنی: ایشان حلقۀ نخست وجود بخشی خداوند متعال می‌باشند و تمامی رحمت وجود بخشی الهی، از ایشان به سایر مخلوقات می‌رسد. پس از ایشان، امامان نیز همه امام الرّحمة می‌باشند؛ قرآن مجید نیزبرای مؤمنان رحمت خداست -شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ -(سوره اسراء بخشی از آیه 82) یعنی: وجود بخش است.