پیش از تو آب ، معنی دریا شدن نداشت

پیش از تو آب ، معنی دریا شدن نداشت
شب مانده بود و جرأت فردا شدن نداشت
بسیار بود رود ، در آن برزخ کبود
اما دریغ ،زهره ی دریا شدن نداشت

در آن کویر سوخته، آن خاک بی بهار
حتی علف اجازه ی زیبا شدن نداشت

گم بود در عمیق زمین، شانه ی بهار
بی تو ولی زمینه ی پیدا شدن نداشت

دلها ،اگر چه صاف ،ولی از هراس سنگ
آیینه بود و میل تماشا شدن نداشت

چون عقده ای به بغض فرو بود حرف عشق
این عقده تا همیشه سر وا شدن نداشت.


اما به یاری خدا ،با تدبیر حکیمی فرزانه ( امام خمینی(ره))و همت مردم غیور ایران، در نهایت به سلطنت طاغوت خاتمه داده شد و جویهای کوچک روان به هم پیوسته و دریای جوشانی شدند که خروشان شده و تمام آلودگیها را شسته و بردند.
و...
امروز
هویت ملی _مذهبیمان به زیبایی شکل گرفت.
حال نوبت من و شمایت که این نهال نورسته ای (انقلاب)را که عزیزانمان با نثار خون هزاران شهید ،نشانیدند ،به نیکی ،به ثمر نشانیم.
و با هر چه ظالم که به انحای مختلف و بهانه های گوناگون ، در صدد نازیبا نشان دادن انقلاب عزیزمان هستند ، مقتدرانه ،مقابله نماییم.
و فریفته ی حرفهای به ظاهر روشنفکرانه شان نشویم.که این رسم دیرینه ی شیطان است که زیباییها را ،زشت و پلیدیها را زیبا جلوه دهد.

حال
امروز، سالروز شکوهمند، لبیک گفتن به حماسه ای عظیم و عزیز است که بزرگانمان ،عاقلانه و حکمتانه ، در آن نقش آفرین بودند.

اینروز (۱۲فروردین ) را ، عاشقانه و با افتخار پاس بداریم.