بسم الله. . .
بسم الله. . .
حتما نگاهی به این نوشته ام بینداز دوست من!حتما!
گفتن ندارد که برای شخص بنده بس مضحک و خنده دار می آید!
حکایت اندرون و پس برده . . .بس مضحک¡¡¡¡¡
و شاید هم همان مهر و فریب زنانه که نشأت گرفته از حسادتی نرم و لطیف و یا احساس سرخورده. . .¡¡¡
و شاید هم ، آخرین تیر ترکش یک مبارز باشد¡¡¡
دوست مجازی من از چه میگریزی؟؟
از چه رو انقدر آشفته حالی؟؟
این گریز به سودای ساحل از ناخداست. . .!!!!
تصورات کژتاب و ناسازگارتان در زهدان کلمات چون جنینی فربه و ناآرام مدام لگد به روحتان میزند و پریشان میکندتان!! از چه رو؟؟¡¡¡¡¡
تمامی نوشتار ها و ایمیل های آمیخته به توهین از گذشته را نشنیده و ندیده گرفته بودم !!!
که اینان نه از ضعف من ، نه از قدرت طرف دعوی و نه از سیاست به ظاهر رفیقان خوش رقص است!!!
بلکه. . .
از اعتقادم به بخشش و چشم پوشی و شاید سکوتی آمیخته در بزرگ منشی ، آموخته از مکتب مردان حقی چون "پدر عزیزم" از خطای افراد بوده!
"بگم؟ ، بگم؟"
هایتان را بفرمائید بانوی گرام و ارجمند!!!
بنده مشتاق شنیدنشان هستم. . .
قطعا من نیز داده های محکمی دارم.
من را با یک دختر بچه اشتباه نگیر بانو!
دلارامم...!
همان اندازه نا آرام میشوم که حال به آرامی با تو سخن میگویم!
شمشیر از رو میکشم !
البته ، آنقدر بلند طبع خواهم بود که فرصت به گفتار دهم :)
عرض کردم ، دوست گرامی ! بانوی ارجمند !!
شمایی که نه مرا دیده ای ،. . .
نه با من قدم برداشته ای ،. . .
هم کلامم نشده ای،. . .
هم سفره ام نگشته ای،. . .
آن هم با کیلومتر ها فاصله ! صد درصد دور و مجازی!
قضاوت کردن بیشتر لطمه به شخصیت خودتان است تا من :)
نکوتر ان است که با من به زبان مراوده سخن بگویی و کلام زبانت را در کمال احترام بیان کنی.
البته مبادا که حرف و سخنم بوی تهدید و توهین به خود بگیرد . . .خیر !!!
شجره نامه برایت می گشایم !
لازم به گفتن نیست که . . .
"منتظر دیدن شرمندگی هیچ کسی نیستم و نخواهم بود"
اما شکی هم در ان نیست. . .!
پی نوشتم را نیز حتما بخوان :
به زبانی بس ساده ، دوستانه و صریح نوشتم که مقبول افتد برای شمایی که میخوانی و میدانی روی سخنم با شماست !!!
زیرا دل نوشته نیست که از استعارات وسیع واژه هایم در دایره کلمات رقصان بهره جویم....!
احتیاجی به طمطراق و کوپال نیست. . .!!
گرز و پتک هم بماند برای بدخواهان !
که من. . .
نامه سرگشاده برای سربسته نگارهای یک دوست نوشتم!
پی نوشت ۲:
بانو!!
نخواه که آرامه دل پدر و دلآرام برادر روی ناآرامش را که پی آن میگردی نشانت دهد نخواه.....
صبورم و آرام ولی به قدر لازم :)
***دلارام***
1392/12/11
حتما نگاهی به این نوشته ام بینداز دوست من!حتما!
گفتن ندارد که برای شخص بنده بس مضحک و خنده دار می آید!
حکایت اندرون و پس برده . . .بس مضحک¡¡¡¡¡
و شاید هم همان مهر و فریب زنانه که نشأت گرفته از حسادتی نرم و لطیف و یا احساس سرخورده. . .¡¡¡
و شاید هم ، آخرین تیر ترکش یک مبارز باشد¡¡¡
دوست مجازی من از چه میگریزی؟؟
از چه رو انقدر آشفته حالی؟؟
این گریز به سودای ساحل از ناخداست. . .!!!!
تصورات کژتاب و ناسازگارتان در زهدان کلمات چون جنینی فربه و ناآرام مدام لگد به روحتان میزند و پریشان میکندتان!! از چه رو؟؟¡¡¡¡¡
تمامی نوشتار ها و ایمیل های آمیخته به توهین از گذشته را نشنیده و ندیده گرفته بودم !!!
که اینان نه از ضعف من ، نه از قدرت طرف دعوی و نه از سیاست به ظاهر رفیقان خوش رقص است!!!
بلکه. . .
از اعتقادم به بخشش و چشم پوشی و شاید سکوتی آمیخته در بزرگ منشی ، آموخته از مکتب مردان حقی چون "پدر عزیزم" از خطای افراد بوده!
"بگم؟ ، بگم؟"
هایتان را بفرمائید بانوی گرام و ارجمند!!!
بنده مشتاق شنیدنشان هستم. . .
قطعا من نیز داده های محکمی دارم.
من را با یک دختر بچه اشتباه نگیر بانو!
دلارامم...!
همان اندازه نا آرام میشوم که حال به آرامی با تو سخن میگویم!
شمشیر از رو میکشم !
البته ، آنقدر بلند طبع خواهم بود که فرصت به گفتار دهم :)
عرض کردم ، دوست گرامی ! بانوی ارجمند !!
شمایی که نه مرا دیده ای ،. . .
نه با من قدم برداشته ای ،. . .
هم کلامم نشده ای،. . .
هم سفره ام نگشته ای،. . .
آن هم با کیلومتر ها فاصله ! صد درصد دور و مجازی!
قضاوت کردن بیشتر لطمه به شخصیت خودتان است تا من :)
نکوتر ان است که با من به زبان مراوده سخن بگویی و کلام زبانت را در کمال احترام بیان کنی.
البته مبادا که حرف و سخنم بوی تهدید و توهین به خود بگیرد . . .خیر !!!
شجره نامه برایت می گشایم !
لازم به گفتن نیست که . . .
"منتظر دیدن شرمندگی هیچ کسی نیستم و نخواهم بود"
اما شکی هم در ان نیست. . .!
پی نوشتم را نیز حتما بخوان :
به زبانی بس ساده ، دوستانه و صریح نوشتم که مقبول افتد برای شمایی که میخوانی و میدانی روی سخنم با شماست !!!
زیرا دل نوشته نیست که از استعارات وسیع واژه هایم در دایره کلمات رقصان بهره جویم....!
احتیاجی به طمطراق و کوپال نیست. . .!!
گرز و پتک هم بماند برای بدخواهان !
که من. . .
نامه سرگشاده برای سربسته نگارهای یک دوست نوشتم!
پی نوشت ۲:
بانو!!
نخواه که آرامه دل پدر و دلآرام برادر روی ناآرامش را که پی آن میگردی نشانت دهد نخواه.....
صبورم و آرام ولی به قدر لازم :)
***دلارام***
1392/12/11
- ۳.۸k
- ۱۱ اسفند ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۱۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط