بیا و برای یک بار هم که شده این همه بد نگوییم از عصر به ا

بیا و برای یک بار هم که شده این همه بد نگوییم از عصر به اصطلاح غم انگیز و دلگیر جمعه!
به این فکر کن که چه چیزی باعث می شود از یک روز قبل[منظورم پنجشنبه است]آدم ها دنبال یک متن پر از آه و ناله باشند برای صفحات ایستاگرام یا کانال های تلگرامشان!
که دل توی دلشان نباشد برای خبردادن و جار زدن این که آهای ملت،فردا جمعه است و جمعه خر است و جمعه دلگیر است!
جمعه دلگیر نیست،می دانی؟!ما آدم هاییم که دلمان گیر است...
گیر تمام چیزهای مزخرفی که شده اند آهنربا و اگار ما در مرکز میدان مغناطیسی قرار گرفته باشیم،سریع جذبمان می کنند!
می گویی دلت تنگ است؟!قبول دارم!دلت شکسته و هر تکه اش افتاده یک طرف؟!می فهمم...
اما جان دل!چه ربطی دارد به جمعه؟!دل برای شکستن و تنگ شدن است دیگر...اگر همین دوخاصیت را از دل بگیری چیزی جز چندتا دهلیز و بطن می ماند؟!نمی ماند خب...واقعن نمی ماند!
دلتنگی و دلشکستگی و هزارتا درد و مرض دیگر اصلن ربطی به روزش ندارد...
در عوض ارتباط مستقیمی دارد با آنچه توی مغزت می گذرد...
این که ساعتها می نشینی و فکر می کنی به فلان حرفی که فلان شخص زد توی فلان روز!
استدلال می کنی؛محکوم می کنی،حرص می خوری و آخرسر به این نتیجه می رسی که الان هیچ چیز به کارت نمی آید جز یک لیوان چای آلبالو و پنجره ای که روبه رویش دیوار نباشد!
بعد همانطور که ماگ گنده ی فیروزه ای را گرفتی توی دست راستت و با دست چپ پرده ی چهارخانه ی قرمز و سفید را کنار می زنی،به این فکر می کنی که مگر من دلم نگرفته بود؟!
پس چرا الان سرم درد می کند؟!!
می بینی؟!تمام قضیه همین است که گفتم!الکی فکرهای قروقاطی ای که توی مغزت وول می خورند را به جمعه ی بدبخت نسبت نده!
همه ی آدم ها دلشان می گیرد؛
_وسط لقمه گرفتن ساندویچ پنیرسبزی،صبح شنبه...
_سرکلاس تاریخ،ظهر شنبه...
_توی ایستگاه مترو،بین شلوغی جمعیت،عصر چهارشنبه...
و این اصلن ربطی به روزش ندارد....

بفهمیم که
جمعه دلگیر نیست،
اما به شدت
#مغزگیر
است..