چطـوری  بـه  زخـم هـای  پـاهام  بـگم

چطـوری  بـه  زخـم هـای  پـاهام  بـگم
کـه  تــموم  راه  رو
اشـتــباه  رفــتی


راستش ، خیلی وقتا نمیخوام درد دلمو به کسی بگم 
چون دوست دارم
همه فکر کنن ، نه دردی دارم و نه دلی !
بعضی وقت ها هم میزنه به سرم که
دیگه ننویسم !واسه همیشه قفل سکوت رو به لب هام بزنم
 و سکوت کنم سکوتی از جنس فریاد سکوتی که توی اون 
 پر از حرفایی باشه که فقط خدا می شنوه
فقط اونه که معنی هر کدومش رو می دونه
و می فهمه
اما چیکار کنم ، وقتی گاهی اوقات این حرفا میشه
مثل یه بغضی که توی گلوم گیر میکنه ،
و اجازه نفس کشیدن بهم نمیده
تنها راهی که می بینم اینه که بیام بشینم
توی کلبه ام شروع کنم به نوشتن ،
بنویسم حرفای دلمو روی در و دیوارش بنویسم
تا یه خورده آروم بشم
مینویسم واسه خودم و دلم
واسه حرفایی که خیلی وقت ها ،
از داخل شروع میکنه ذره ذره به آب کردن وجودم
شاید باورتون نشه
اما هیچکس نمی دونه پشت این چهره آرومم 
 توی دلم چی می گذره
واسه همینه که خیلی وقته احساس می کنم
کر و لال شدم صدای احساساتم رو ،
فقط این صفحۀ کیبوردمه که می شنوه .......

〽