پرنده بی پرنده...

کسی به ما نشون نداد که انتهای خط کجاست
آهای درختای انار ! دیکته‌ی بی‌غلط کجاست ؟

چرا تو آسمونمون ، پرنده گوشه‌گیر شده ؟
چرا نمی‌رسیم به هم ؟ چرا همیشه دیر شده ؟

تو دفتر سکسکه‌مون چند تا ترانه خالیه ؟
چند تا ترانه ، قصه‌ی ممتدِ بی‌خیالیه ؟

چند تا صدای بی‌صدا ، سکوت رو فریاد می‌زنه ؟
زغال شام آخرو دستای کی باد می‌زنه ؟

تو سفره‌مون همیشه ، سینِ ستاره کم بود
همیشه تا رسیدن ، فاصله یک قدم بود

تو بازی کلاغ پر ،‌ هیچکی نشد برنده
قصه‌ی ما همین بود ؛ پرنده بی پرنده ...