«همه ی دنیای ما یه کوچه بود»

«همه ی دنیای ما یه کوچه بود»


یادمه بادبادکامون یادمه 
خنده ی عروسکامون یادمه.

هنوزم یادم میاد تنگ غروب 
قصه ی سوار زین نقره کوب

دستای حنایی مادربزرگ
قصه ی رستم و دیو ، بره و گرگ

عصای پدربزرگ باصفا 
چرخش ذغال قلیون تو هوا

بهترین جایزه یک کلوچه بود 
همه ی دنیای ما یه کوچه بود.

تکیه گاه بی گناه گریه ها.
تو کجا رفتی؟ کجا رفتی؟ کجا؟
بی تو همسایه ی سایه ها شدم،
تن سپردم به شکست بی صدا.

بیا همبازی خوب کودکی،
دوباره بچه می شیم یواشکی
اگه حرفی واسه خندیدن نبود،
تا ته دنیا می خندیم الکی

یادمه وسعت پک کوچه ها 
دل دل شنیدن صدای پا

یادمه امتحان همیشه سخت 
اندازه گرفتن عمر درخت.

گل سرخ پرپر لای کتاب 
قد کشیدن تو ترانه های ناب

وحشت ترکه ی مرطوب انار 
دیوار مدرسه و فکر فرار

فصل آسمونی یکی شدن 
فصل بی دووم خوشبختی من.

تکیه گاه بی گناه گریه ها!
تو کجا رفتی ؟ کجا رفتی ؟ کجا ؟
بی تو همسایه ی سایه ها شدم ،
تن سپردم به شکست بی صدا 

بیا همبازی خوب کودکی،
دوباره بچه می شیم یواشکی
اگه حرفی واسه خندیدن نبود،
تا ته دنیا می خندیم الکی.