ســلام اے مونس شب هاے تارم

ســلام اے مونس شب هاے تارم
گـلِ مـن ، عشـقـم ، دار و نــدارم

عــزیــزم امشبم مـانـنـد هـر شب
بــرایت نــامــہ اے از جـان نگارم

چــو در قلبــم بـود یــادت همیشہ
بـجـز فڪر تــوام باشد چـہ ڪارم

مـنـم مفلس فقیـر و بی بضاعت
تــویــی شــاه و نوید و گل نگارم

قــرار مــن تــویــی در بـی قــرارے
شــــراب تــو بــود دفــع خـمـارم

چوحافظ گشتہ ضامن بیت سعدے
مــنـم گــویــم شـود فیضی نثارم

من از بازوے خود دارم بسی شکر
ڪہ زور مــردم آزارے نـــدارم

اگــر آیــی شــبــی آهـسـتـہ آیــی
تــرحـــم آورے بــــر حــــال زارم

نشستہ در بـــرے آهـسـتــہ گـریـم
بــہ هـــر آنـــی بــود پـایـان ڪارم

بــہ امـیـــدے بـہ ســـر آرم شبـم را
ڪہ تـــو تــا صبــح بـاشـی در ڪنارم