پارت 172

*از دید عزی*
*درحالی که از ته دل گریه میکردم یهو رافائل بهم نزدیک شد *

رافائل: هنوز یه امیدی هست ..

*خواست امی رو از بغلم بیرون بکشه که با صدای گرینچی فریاد زدم *

عزرائیل: بهش دست نزن !

*فریاد زد *

رافائل: اگه الان نبرمش درمانگاه برای همیشه از دستش میدی ! تو میخوای امی بمیره !!؟

*به خودم اومدم ، به امی نگاه کردم و با تردید گذاشتمش زمین ، رافائل بدون تردید امی رو برداشت و شروع کرد به دویدن سمت درمانگاه ... من ... من این بلا رو سر امی آوردم ... من اینکارو با کسی که بهم باور داشت کردم ... ، از جام بلند شدم و خواستم برم که یهو از پشت بغل شدم *

گاد : متاسفم پسرم ...

*چشمام گشاد شد ... اون پدر بود *

گاد : برای تموم این سال ها .. تموم اتفاقات ... متاسفم ...

*میتونستم بغض تو صداش رو حس کنم ، باورم نمیشد ، با تعجب برگشتم سمتش *

عزرائیل: پدر ...

*اشکام سرازیر شد *

عزرائیل: خیلی میترسم ...

*محکم بغلش کردم *

*پرش زمانی دو روز بعد *
*خوشبختانه امیلی نجات پیدا کرد ولی الان دو روز بود که بهوش نیومده بود ، من تو درمانگاه رافائل بودم و منتظر بودم چشماش رو باز کنه ، سعی میکردم تا حد امکان از بچه ها فاصله بگیرم ، تو این دو روز نه کارلوس و نه شارلوت رو ندیده بودم ... ولی این براشون بهتر بود ، نمیخواستم آسیب ببینن *

رافائل: عزی برو یکم استراحت کن و یچیزی بخورد ... دو روزه که فقط اینجایی و چشم روهم نزاشتی

عزرائیل: چطور میتونم برم خونه و با خیال راحت بخوابم وقتی دلیل زندگیم اینجا رو تخت درمانگاه داره با مرگ دست و پنجه نرم میکنه

*اشکام سرازیر شد *

عزرائیل: همش تقصیر منه ... تا وقتی امی چشماشو وا نکنه از جام تکون نمیخورم

*دستش رو روی شونه م گذاشت *

رافائل: بنظرت امی اینو میخواد ؟ ... اگه امی بیدار الان کلی کتکت میزد چون داری به خودت فشار میاری

*آروم خندید ، لبخند ضعیفی زدم*

کارلوس : بابا !

*با تعجب نگاهم رو به منبع صدا دادم ، کارلوس دوید سمتم و لئو هم همراهش بود ، از جام بلند شدم *

کارلوس : بابا خیلی دلم برات تنگ شده بود ‌...

*وقتی بهم نزدیک شدم عقب رفتم ، با تعجب بهم نگاه کرد *

کارلوس : بابایی ...

عزرائیل: به بابایی نزدیک نشو باشه ...

کارلوس : آخه چرا ؟ ..‌ الان دو روزه که پیش منو و آبجی کوچولوم نبودی .. خیلی دلمون برات تنگ شده

*اشکام سرازیر شد *

عزرائیل: منم دلتنگ تون شدم ... ولی نباید بهم نزدیک بشی ..

*کارلوس اخم کرد و یهو دوید سمتم و محکم پام رو بغل کرد *

کارلوس : بابایی .. چون مامان مریض شده دیگه ما رو دوست نداری ؟

*اشکام سرازیر شد و زانو زدم ، دستای کوچیک ش رو گرفتم و بوسیدم *

عزرائیل: کی گفته ... من برای تو و شارلوت هرکاری میکنم ... فقط ... فقط میترسم ...

*دستاش رو روی صورتم گذاشت و اشک هام رو پاک کرد *

کارلوس : من میدونم بابایی عمدی مامانی رو مریض نکرده ... بابایی خیلی مامانی رو دوست داره

*لبخند زد ، دیگه طاقت نیاوردم ، محکم بغلش کردم و لبخند زدم ، اسک هام رو پاک کردم ... نباید جلوی پسرم گریه میکردم *
دیدگاه ها (۷۸)

پارت 186

The unwanted roommate _________________________در رو باز کرد...

جنگل نفرین شده پارت ۲۹(یکی مونده به آخر)

پارت ۱۳

تولدت مبارک الیا جون و ببخشید دیر فهمیدم که تولدته

❤️‍🔥╣⁠[⁠No touching فصل ۲]⁠╠⁠❤️‍🔥⁦(⁠。⁠♡⁠part 259♡⁠。⁠)⁩و جدي ...

#تکپارتی

سالها پیش توی شرکتی کار میکردم و اشتباهی مرتکب شدم که ۳۰۰ می...

╭──────────────╮ 𝐒𝐰𝐚𝐧 𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐓𝐫𝐢𝐠𝐠𝐞𝐫 ‌ ‌ ‌ ╰──...

مافیای من

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط