آغوش تو، آدم را پرنده میکند! به تو فکر میکنم، و بی‌اختیار

آغوش تو، آدم را پرنده میکند! به تو فکر میکنم، و بی‌اختیار لبخند میزنم. تو منظره‌ی همان دشتی، که بارها سرتاسر رویاهایم را، دیوانه‌وار در آن دویده‌ام …