به همان قدر که چشمِ تو پُر از زیبایی است

به همان قدر که چشمِ تو پُر از زیبایی است
بی تو دنیای من ای دوست ، پُر از تنهایی است

این غزل هایِ زلالی که  ز من می شنوی
چشمه ی  جاریِ اندوهِ دلی ، دریایی است

چند وقت است که بازیچه ی، مَردم شده ام
گرچه بازیچه شدن نیز ، خودش دنیایی است

امشب ای آینه تکلیف مرا روشن کن
حق به دستِ دل من؟ عقل ؟ ویا زیبایی است؟

دلخوشِ عشقِ شما نیستم ای اهل زمین
به خداوند ، که معشوقه ی، من بالایی است

این غزل نیز ، دلِ تنگِ مرا باز نکرد
روحِ من ، تشنه ی، یک زمزمه ی ، نیمایی است
#mo30bat