روﺳﺮی ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ دارد ﺻﺒﺮ ﻣﻦ ﺳﺮ ﻣﯽ رود

روﺳﺮی ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ دارد ﺻﺒﺮ ﻣﻦ ﺳﺮ ﻣﯽ رود
ﻧﻢ ﻧﻢ و ﺑﺎ ﻧﺎز ﻫﯽ دارد ﻋﻘﺐ ﺗﺮ ﻣﯽ رود

دﺳﺖ ﻧﺎﻣﺮﯾﯽ ﺑﺎد و دﺳﺘﻪ ﻫﺎی ﺗﺎر ﻣﻮ
وای اﯾﻦ ﻧﺎﻣﺮد ﺑﺎ اﻧﻬﺎ ﭼﻪ ﺑﺪ ور ﻣﯽ رود

ﻣﯽ زﻧﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ و ﺑﯿﺶ از ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﺷﻮی
اﺧﺘﯿﺎر اﯾﻦ دﻟﻢ از دﺳﺖ ﻣﻦ در ﻣﯽ رود

واژﻩ ﻫﺎی ﺷﻌﺮ ﻣﻦ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺳﺒﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
اﯾﻦ ﻏﺰل دارد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺳﺒﮏ دﯾﮕﺮ ﻣﯽ رود

ﭘﺎ ﺷﺪی.... اﻧﮕﺎر ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪ ﻗﯿﺎﻣﺖ در دﻟﻢ
رﻓﺘﯽ و ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺒﯿﻦ ﻣﻠﻌﻮن ﭼﻪ ﻣﺤﺸﺮ ﻣﯽ رود

"اﺑﺮواﻧﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد ﯾﺎداور " ﻫﺸﺘﺎد و ﻫﺸت
ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺑﺎز ﺳﻤﺖ " ﻓﺘﻨﻪ " و ﺷﺮ ﻣﯽ رود

ﮔﺮ ﺗﻮ را ای ﻓﺘﻨﻪ , ﺷﯿﺦ ﺷﻬﺮ ﻧﻨﻤﺎﯾﺪ ﻣﻬﺎر
ﻣﺜﻞ اﯾﻤﺎن ﻣﻦ , اﻣﻨﯿﺖ ز ﮐﺸﻮر ﻣﯽ رود

اﻫﻞ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ اﻣﺎ ﺧﺪا ﻟﻌﻨﺖ ﮐﻨﺪ
آﻧﮑﻪ را ﯾﮏ روز ﻫﻤﺮاﻫﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﻀﺮ ﻣﯽ رود