بیوگرافی حمید شعرریس
حمید شعرریس – شاعر نویسنده موسیقی دان اهنگساز ترانه سرا مدرس موسیقی گمنامی که جهانش از موسیقی ساخته شد
حمید شعرریس، هنرمندی است از تبار احساس؛ شاعری که واژه را با جان مینویسد و نغمه را از دل مینوازد. او در میانهی سالهایی بالید که موسیقی و عشق، هر دو در خفقان بودند. اما دل او آرام نگرفت — گیتارش را برداشت و راهی شد تا صدای سکوت را فریاد کند.
در جوانی، ترانههایی نوشت که از عمق جان برمیآمدند؛ ساده، صادق و سوزناک. آثاری چون «روزگار»، «به جرم عشق مردودم»، «سنگ صبور» و «یار»، هرکدام تکهای از روح شکسته و درعینحال زندهی او را روایت میکنند. موسیقی او آمیزهای از پاپ، فلامنکو و کلاسیک اسپانیاییست؛ تلفیقی نادر و شاعرانه که کمتر کسی در ایران توانسته با این لطافت و درد در هم بیامیزد.
حمید شعرریس سالها در سایه ماند.
نه رسانهای او را دید، نه تریبونی به او فرصت داد.
اما او دست از نواختن برنداشت؛ چون برایش موسیقی نه حرفه، بلکه پناهگاه بود.
در زخمهای زندگیاش، شعر رویید.
در سکوتش، فریاد بود.
و در گیتارش، تمام ناگفتههای نسلی که صدایشان به گوش نرسید.
کسی نخواست ببیند او و گیتارش و تنهاییش چهها کشیدند...
اما او هنوز ایستاده است — در میان غبار فراموشی، با نگاهی که از جنس ایمان به هنر است.
حمید شعرریس، یادآور این حقیقت است که:
گاهی یک انسان، با یک گیتار و چند واژه، میتواند از دل خاکستر، جاودانگی بسازد.
حمید شعرریس، هنرمندی است از تبار احساس؛ شاعری که واژه را با جان مینویسد و نغمه را از دل مینوازد. او در میانهی سالهایی بالید که موسیقی و عشق، هر دو در خفقان بودند. اما دل او آرام نگرفت — گیتارش را برداشت و راهی شد تا صدای سکوت را فریاد کند.
در جوانی، ترانههایی نوشت که از عمق جان برمیآمدند؛ ساده، صادق و سوزناک. آثاری چون «روزگار»، «به جرم عشق مردودم»، «سنگ صبور» و «یار»، هرکدام تکهای از روح شکسته و درعینحال زندهی او را روایت میکنند. موسیقی او آمیزهای از پاپ، فلامنکو و کلاسیک اسپانیاییست؛ تلفیقی نادر و شاعرانه که کمتر کسی در ایران توانسته با این لطافت و درد در هم بیامیزد.
حمید شعرریس سالها در سایه ماند.
نه رسانهای او را دید، نه تریبونی به او فرصت داد.
اما او دست از نواختن برنداشت؛ چون برایش موسیقی نه حرفه، بلکه پناهگاه بود.
در زخمهای زندگیاش، شعر رویید.
در سکوتش، فریاد بود.
و در گیتارش، تمام ناگفتههای نسلی که صدایشان به گوش نرسید.
کسی نخواست ببیند او و گیتارش و تنهاییش چهها کشیدند...
اما او هنوز ایستاده است — در میان غبار فراموشی، با نگاهی که از جنس ایمان به هنر است.
حمید شعرریس، یادآور این حقیقت است که:
گاهی یک انسان، با یک گیتار و چند واژه، میتواند از دل خاکستر، جاودانگی بسازد.
- ۲.۵k
- ۳۰ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط