غزل شروع می شود به نام بیقرار تو...

غزل شروع می شود به نام بیقرار تو...

قلم به رقص می رود،فقط به افتخار تو...

چه عاجزند واژه ها برای از تو گفتنم

به این دلیل می شوم همیشه شرمسار تو...


چه کرده عشق...عشق کن.. ترادف تضاد ها...
چه فصلهای عاشقی...خزان من...بهار تو...

به لطف لطف های تو،زده فراق سیلی ام

شدید مانده جای آن،شده است یادگار تو...