بگو که گل نفرستد ،کسی به خــانه من

بگو که گل نفرستد ،کسی به خــانه من
که عطر یـــاد تـــو پر کرده آشیانه من

تو چلچلراغ سعــادت فـــروز بخت منی
به جای ماه ، تو پرتو  فشان  به خانه من

شبی به تاک تن تشنه ام بپیچ که صبح
بهشت بشکفد از جـــان هـر جوانه من

به بــال بــاد سپردم تـرانه تا  کـه مگر
رسد به گـوش تو گلــبانگ عاشقانه من

ز بــرگ و بار تنـت ذوق زنـدگی خـیزد
بیا و بـال و پـر افـشان دمی به لانه من

به شوق روی تو من زنـده ام ، خدا  داند
برای زیسـتن اینــک تــویی بــهانه من

چه آتشی توخدا را ، که شعله های غمت
به بـاد داده شکــــیب سمـــندارانه من