قسمت 8 از
قسمت 8 از
توضیحی کوتاه برای کسانی که اعتقاد دارند بعد رسول اکرم (ص) اصحاب از دین برگشتند بجز تعداد انگشت شماری...
رضایت خدا از اصحاب:
﴿لَّقَدۡ رَضِیَ ٱللَّهُ عَنِ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ إِذۡ یُبَایِعُونَکَ تَحۡتَ ٱلشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِی قُلُوبِهِمۡ فَأَنزَلَ ٱلسَّکِینَةَ عَلَیۡهِمۡ وَأَثَٰبَهُمۡ فَتۡحٗا قَرِیبٗا ١٨﴾ [الفتح: ١٨].
«همانا خداوند از مؤمنان راضی شد، آن هنگامی که زیر درخت با تو بیعت کردند. پس خداوند از آنچه در قلوبشان بود، دانست (و فهمید به چه دلیل اعتراض می کنند) و لذا آرامش خود را (پس از ناراحتی و اعتراض به خاطر مفاد صلحنامه) بر آنان فرستاد و فتح نزدیکی را (که فتح خیبر و مکّه باشد) به آنان پاداش خواهد داد».
این آیه - پیرامون «بیعت رضوان» نازل شد که اصحاب در سال ششم هجری در حدیبیّه - محلّی نزدیک مکّه - زیر درخت رضوان، با پیامبر ص بیعت کردند و خداوند از آنان راضی شد و وعده فتح و پیروزی بدیشان داد.. تعداد بیعت کنندگان 1400 نفر بودند که 800 نفر از مهاجرین و بقیّه از انصار بودند.. و باز هم می فرماید:
﴿إِنَّ ٱلَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ ٱللَّهَ یَدُ ٱللَّهِ فَوۡقَ أَیۡدِیهِمۡ﴾ [الفتح: ١٠].
«کسانی که با تو بیعت کردند، جز این نیست که با خدا بیعت کرده اند (و در واقع) دست خدا بر دستهایشان است».
استواری اصحاب بر تقوا:
﴿إِذۡ جَعَلَ ٱلَّذِینَ کَفَرُواْ فِی قُلُوبِهِمُ ٱلۡحَمِیَّةَ حَمِیَّةَ ٱلۡجَٰهِلِیَّةِ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَکِینَتَهُۥ عَلَیٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَی ٱلۡمُؤۡمِنِینَ وَأَلۡزَمَهُمۡ کَلِمَةَ ٱلتَّقۡوَیٰ وَکَانُوٓاْ أَحَقَّ بِهَا وَأَهۡلَهَاۚ وَکَانَ ٱللَّهُ بِکُلِّ شَیۡءٍ عَلِیمٗا ٢٦﴾ [الفتح: ٢٦].
«آنگاه که کافران (مکّه) تعصّب و جاهلیّت را در دلهایشان جای دادند (و نگذاشتند مؤمنان به مکه وارد شوند)، خداوند آرامش خود را بر پیامبر و مؤمنان نازل کرد (تا خشم خود را فرونشانند). همچنین خدا ایشان را بر تقوا و روح ایمان ماندگار و پابرجا ساخت (و به حقیقت، آنها از هر کس دیگری) برای تقوا و روح ایمان سزاوارتر و برازنده تر بودند، و خداوند از هر چیزی آگاه و بر هر کاری تواناست».
این آیه نیز در رابطه با صلح حدیبیه نازل شده و به شرایط صلحنامه که از طرف کفار مکّه مقرّر گردید، اشاره دارد که بسیار نامعقول و بیرحمانه و ناشی از حمیّت و تعصّب جاهلی کفّار بود و پیامبر ص بنا به اقتضای سیاست الهی و نزول وحی، تمام این شرایط ظالمانه را - که در ظاهر به ضرر مسلمانان بود - قبول کرد، ولی بعضی از اصحاب - و از جمله عمر (رض) - از این قرارداد به شدّت اکراه و اعتراض داشتند! امّا خداوند همچون همیشه آرامش و اطمینانی را از جانب خود بر آنها نازل فرمود و همگی در برابر ارشاد پیامبر ص تسلیم شده و احساسات خود را فرونشاندند و رضایت خدا و رسولش را خواهان شدند و به خلعت این قسمت از آیه «و ألزمهم کلمة التقوی و کانوا أحق بها و أهلها» ممتاز گردیدند؛ یعنی خداوند، همین کسانی را که (........)، کافر و گمراه می خواند و یکی از دلایلش را - مصرّانه - همین اکراه و اعتراض اصحاب از این صلحنامه عنوان می کند، بر کلمه تقوا و ثمرات آن، ثابت و استوار ساخت و بر آنها لازم و واجب نمود! زیرا ایشان بیشتر از دیگران، شایستگی و لیاقت این کلمه را داشته و از جانب پروردگارشان تأیید و برای ادای این حق، انتخاب شده اند.
ادامه دارد.....
#سنی
#اهل-سنت
توضیحی کوتاه برای کسانی که اعتقاد دارند بعد رسول اکرم (ص) اصحاب از دین برگشتند بجز تعداد انگشت شماری...
رضایت خدا از اصحاب:
﴿لَّقَدۡ رَضِیَ ٱللَّهُ عَنِ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ إِذۡ یُبَایِعُونَکَ تَحۡتَ ٱلشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِی قُلُوبِهِمۡ فَأَنزَلَ ٱلسَّکِینَةَ عَلَیۡهِمۡ وَأَثَٰبَهُمۡ فَتۡحٗا قَرِیبٗا ١٨﴾ [الفتح: ١٨].
«همانا خداوند از مؤمنان راضی شد، آن هنگامی که زیر درخت با تو بیعت کردند. پس خداوند از آنچه در قلوبشان بود، دانست (و فهمید به چه دلیل اعتراض می کنند) و لذا آرامش خود را (پس از ناراحتی و اعتراض به خاطر مفاد صلحنامه) بر آنان فرستاد و فتح نزدیکی را (که فتح خیبر و مکّه باشد) به آنان پاداش خواهد داد».
این آیه - پیرامون «بیعت رضوان» نازل شد که اصحاب در سال ششم هجری در حدیبیّه - محلّی نزدیک مکّه - زیر درخت رضوان، با پیامبر ص بیعت کردند و خداوند از آنان راضی شد و وعده فتح و پیروزی بدیشان داد.. تعداد بیعت کنندگان 1400 نفر بودند که 800 نفر از مهاجرین و بقیّه از انصار بودند.. و باز هم می فرماید:
﴿إِنَّ ٱلَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ ٱللَّهَ یَدُ ٱللَّهِ فَوۡقَ أَیۡدِیهِمۡ﴾ [الفتح: ١٠].
«کسانی که با تو بیعت کردند، جز این نیست که با خدا بیعت کرده اند (و در واقع) دست خدا بر دستهایشان است».
استواری اصحاب بر تقوا:
﴿إِذۡ جَعَلَ ٱلَّذِینَ کَفَرُواْ فِی قُلُوبِهِمُ ٱلۡحَمِیَّةَ حَمِیَّةَ ٱلۡجَٰهِلِیَّةِ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَکِینَتَهُۥ عَلَیٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَی ٱلۡمُؤۡمِنِینَ وَأَلۡزَمَهُمۡ کَلِمَةَ ٱلتَّقۡوَیٰ وَکَانُوٓاْ أَحَقَّ بِهَا وَأَهۡلَهَاۚ وَکَانَ ٱللَّهُ بِکُلِّ شَیۡءٍ عَلِیمٗا ٢٦﴾ [الفتح: ٢٦].
«آنگاه که کافران (مکّه) تعصّب و جاهلیّت را در دلهایشان جای دادند (و نگذاشتند مؤمنان به مکه وارد شوند)، خداوند آرامش خود را بر پیامبر و مؤمنان نازل کرد (تا خشم خود را فرونشانند). همچنین خدا ایشان را بر تقوا و روح ایمان ماندگار و پابرجا ساخت (و به حقیقت، آنها از هر کس دیگری) برای تقوا و روح ایمان سزاوارتر و برازنده تر بودند، و خداوند از هر چیزی آگاه و بر هر کاری تواناست».
این آیه نیز در رابطه با صلح حدیبیه نازل شده و به شرایط صلحنامه که از طرف کفار مکّه مقرّر گردید، اشاره دارد که بسیار نامعقول و بیرحمانه و ناشی از حمیّت و تعصّب جاهلی کفّار بود و پیامبر ص بنا به اقتضای سیاست الهی و نزول وحی، تمام این شرایط ظالمانه را - که در ظاهر به ضرر مسلمانان بود - قبول کرد، ولی بعضی از اصحاب - و از جمله عمر (رض) - از این قرارداد به شدّت اکراه و اعتراض داشتند! امّا خداوند همچون همیشه آرامش و اطمینانی را از جانب خود بر آنها نازل فرمود و همگی در برابر ارشاد پیامبر ص تسلیم شده و احساسات خود را فرونشاندند و رضایت خدا و رسولش را خواهان شدند و به خلعت این قسمت از آیه «و ألزمهم کلمة التقوی و کانوا أحق بها و أهلها» ممتاز گردیدند؛ یعنی خداوند، همین کسانی را که (........)، کافر و گمراه می خواند و یکی از دلایلش را - مصرّانه - همین اکراه و اعتراض اصحاب از این صلحنامه عنوان می کند، بر کلمه تقوا و ثمرات آن، ثابت و استوار ساخت و بر آنها لازم و واجب نمود! زیرا ایشان بیشتر از دیگران، شایستگی و لیاقت این کلمه را داشته و از جانب پروردگارشان تأیید و برای ادای این حق، انتخاب شده اند.
ادامه دارد.....
#سنی
#اهل-سنت
- ۱.۶k
- ۱۷ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط