قسمتی از نهج البلاغه

قسمتی از نهج البلاغه

امام علی (ع) :

بدان خدایی که گنج های آسمان و زمین در دست اوست
به تو اجازه درخواست داده
و اجابت آنرا به عهده گرفته است
تو را فرمان داده تا از او بخواهی
تا عطا کند
درخواست رحمت کنی تا ببخشاید
و خداوند بین تو و خودش کسی را قرار نداده تا حجاب و فاصله ایجاد کند
و تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری
و در صورت ارتکاب گناه در توبه را مسدود نکرده است

در کیفر تو شتاب نداشته
و در توبه و بازگشت بر تو عیب نگرفته است
در آنجا که رسوایی سزاوار توست رسوا نساخته
و برای بازگشت به خویش شرایط سنگینی مطرح نکرده
در گناهان تو را به محاکمه نکشیده
و از رحمت خویش ناامیدت نساخته
بلکه بازگشت تو را از گناهان نیکی شمرده است

هر گناه تو را یکی و هر نیکی تو را ده به حساب آورده
و راه بازگشت و توبه را به روی تو گشوده است
هرگاه او را بخوانی ندایت را میشنود
و چون با او راز دل گویی راز تو را میداند
پس حاجت خود را با او بگوی
و آنچه در دل داری نزد او بازگوی
غم و اندوه خود را در پیشگاه او مطرح کن
تا غمهای تو را بر طرف کند
و در مشکلات تو را یاری رساند