بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
اما توبه، یعنی: بازگشت و رویکرد، چنان که از اسم‌های حق تعالی توّاب می‌باشد؛ یعنی بسیار روی رحمت و مغفرتش رابه بندگانش،حتی گناهکاران، بازمیگرداند و فرمود که پیامبران همگی توّاب بودند.
اما، توبه از گناه مستلزم آن است که اولاً بندۀ گناهکار، بداند و توجه داشته باشد که آن چه کرده، گناه بوده است - ثانیاً آن گناه را برای خدا ترک کند - و ثالثاً روی به حق برگرداند.
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام فرمودند: التّوبَةُ نَدَمٌ بِالْقَلْبِ وَ اسْتِغْفارٌ بِاللِّسانِ وَ تَرْكٌ بِالْجَوارِحِ، وَ اِضمارٌ أنْ لایَعُودَ - توبه عبارت است از: پشیمانی در دل، استغفار با زبان، ترک گناه در عمل و تصمیم بر عدم ارتکاب مجدّد آن.(فهرست غرر، ص 39)
چه دعایی بخوانیم؟برخی دوست دارند که تمامی کارهایشان، با گفتن چند جمله درست شود، یا گناهانشان با گفتن چند جمله، بخشوده شود! اما تا دل پشت زبان نباشد و تا عزم و اراده در کار نباشد، هیچ لفظ ودعایی،اثر لازم را نخواهد داشت.
دعاهای وارده از اهل عصمت علیهم السلام، نه تنها بهترین دعاها برای استغفار و توبه و برآورده شدن تمامی نیازها می‌باشند، بلکه تماماً درس است که چگونه بیندیشیم، چگونه توجه نماییم، چه بخواهیم وچگونه بخواهیم.
به عنوان مثال: دعای کمیل، به ویژه فرازهای نخستین آن که برای انواع ذنوب، طلب مغفرت می‌نمایند و همچنین دعاهای دیگر که در صحیفه سجادیه علیه السلام و نیز مفاتیح الجنان، بیان شده است.
اما مهم، بازگشت است و بازگشت، دعای خاصی ندارد؛ بلکه گناهکار باید تصمیم بگیرد که گناهش را ترک کند، به سوی خدا بازگردد و دیگر مرتکب نگردد، و اگر باز هم مرتکب شد، با امید به رحمت و مغفرت إلهی، دوباره استغفار و توبه نماید.
آیت الله جوادی آملی : این همه مشرکین و بت پرستان حجاز، سالیان متمادی کعبه را بتکده کردند، بت‌ها را در کعبه می گذاشتند؛ بعد آمدند گفتند: خدایا آمدیم؛ خدا قبول کرد، چه جوری ما را قبول نمی کند؟ یکی شده سلمان، یکی شده اباذر، یکی شده عمار، یکی شده مقداد، اینها همه بت‌پرست بودند دیگر؛ این خداست، کدام گناه است که خدا قبول نمی کند؟ کدام شخص است که خدا قبول نمی کند؟! نه، حتی کلمۀ استغفرُ الله لازم نیست - رو به قبله بودن لازم نیست، دعا خواندن لازم نیست؛ اینها تشریفات است، مستحب است البته، اینها را بگوییم، ثواب بیشتری دارد؛ اما با یک ارادۀ تخلف ناپذیر بگوید خدایا آمدم.(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
اما توبه، یعنی: بازگشت و رویکرد، چنان که از اسم‌های حق تعالی توّاب می‌باشد؛ یعنی بسیار روی رحمت و مغفرتش رابه بندگانش،حتی گناهکاران، بازمیگرداند و فرمود که پیامبران همگی توّاب بودند.
اما، توبه از گناه مستلزم آن است که اولاً بندۀ گناهکار، بداند و توجه داشته باشد که آن چه کرده، گناه بوده است - ثانیاً آن گناه را برای خدا ترک کند - و ثالثاً روی به حق برگرداند.
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام فرمودند: التّوبَةُ نَدَمٌ بِالْقَلْبِ وَ اسْتِغْفارٌ بِاللِّسانِ وَ تَرْكٌ بِالْجَوارِحِ، وَ اِضمارٌ أنْ لایَعُودَ - توبه عبارت است از: پشیمانی در دل، استغفار با زبان، ترک گناه در عمل و تصمیم بر عدم ارتکاب مجدّد آن.(فهرست غرر، ص 39)
چه دعایی بخوانیم؟برخی دوست دارند که تمامی کارهایشان، با گفتن چند جمله درست شود، یا گناهانشان با گفتن چند جمله، بخشوده شود! اما تا دل پشت زبان نباشد و تا عزم و اراده در کار نباشد، هیچ لفظ ودعایی،اثر لازم را نخواهد داشت.
دعاهای وارده از اهل عصمت علیهم السلام، نه تنها بهترین دعاها برای استغفار و توبه و برآورده شدن تمامی نیازها می‌باشند، بلکه تماماً درس است که چگونه بیندیشیم، چگونه توجه نماییم، چه بخواهیم وچگونه بخواهیم.
به عنوان مثال: دعای کمیل، به ویژه فرازهای نخستین آن که برای انواع ذنوب، طلب مغفرت می‌نمایند و همچنین دعاهای دیگر که در صحیفه سجادیه علیه السلام و نیز مفاتیح الجنان، بیان شده است.
اما مهم، بازگشت است و بازگشت، دعای خاصی ندارد؛ بلکه گناهکار باید تصمیم بگیرد که گناهش را ترک کند، به سوی خدا بازگردد و دیگر مرتکب نگردد، و اگر باز هم مرتکب شد، با امید به رحمت و مغفرت إلهی، دوباره استغفار و توبه نماید.
آیت الله جوادی آملی : این همه مشرکین و بت پرستان حجاز، سالیان متمادی کعبه را بتکده کردند، بت‌ها را در کعبه می گذاشتند؛ بعد آمدند گفتند: خدایا آمدیم؛ خدا قبول کرد، چه جوری ما را قبول نمی کند؟ یکی شده سلمان، یکی شده اباذر، یکی شده عمار، یکی شده مقداد، اینها همه بت‌پرست بودند دیگر؛ این خداست، کدام گناه است که خدا قبول نمی کند؟ کدام شخص است که خدا قبول نمی کند؟! نه، حتی کلمۀ استغفرُ الله لازم نیست - رو به قبله بودن لازم نیست، دعا خواندن لازم نیست؛ اینها تشریفات است، مستحب است البته، اینها را بگوییم، ثواب بیشتری دارد؛ اما با یک ارادۀ تخلف ناپذیر بگوید خدایا آمدم.(پایان)
- ۶۶
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
