درجواب شاعری که فرموده بود :

درجواب شاعری که فرموده بود :

ای که ره بستی به روی فاطمه در کوچه ها

گردنت را می شکست آن جا اگر عباس(ع) بود

( که شاعر انگار وجود یل جمل واستاد رزم امام حسن (ع) را در کنار حضرت فاطمه(س) نادیده گرفته)


ای که شد از سیلی تو صورت زهرا (س) کبود....

پست فطرت تر ز تو در عالم امکان نبود.....

گردنت را مجتبی (ع) نشکست در آن کوچه ها....

چون که زهرا (س) مادرش دستور صبرش داده بود...