مرحمی گر بر دلم باشی طبیبت میشوم

مرحمی گر بر دلم باشی طبیبت می‌شوم
چون بخواهی یا نخواهی دل‌فریبت می‌شوم
در گلستان وجودت می‌نشینم روز و شب
همچو پروانه اسیر عطر سیبت می‌شوم
مهر تو افتاده بر دل عاشق رویت شدم
عاشقی دلخسته و بی شک حبیبت می‌شوم
من شبیه اسب وحشی تاختم بر قلب تو
گرچه سرکش بوده‌ام رام و نجیبت می‌شوم
گرچه استادی و درسی از محبت داده‌ای
در کلاس عاشقی گاهی رقیبت می‌شوم