ما از تبار دردیم

ما از تبار دردیم
از نسل آرزو های به مقصد نرسیده
از نسل خنده های سرکوب شده
از نسل زن بودن های اجباری
از نسل دلتنگی های یک طرفه
ما دختران کوچکی هستیم که از بدو تولد
زن بودن را، 
تجربه کرده ایم
هر گاه تاب خستگی‌هایمان را نداشتیم ،
تنها همدم بی قراری هایمان
بغض هایی بود که هیچ‌گاه نباید می ترکیدند
آه از فریاد هایی که درون نطفه
خفه شد تنها با این منطق که ...

«هیس...
دختر ها فریاد نمی زنند ....》
دلنوشته...»

🌺