بسم الله الرحمن الرحیم
48 - پس شفاعت شفیعان سودشان نبخشد
49 - پس آنها را چه شده است که از این تذکار [قرآن] روی گردانند!
50 - گویی آنان خرانی رمنده‌اند
51 - که از شیری گریخته‌اند
52 - بلکه هر فردی از آنها انتظار دارد که وی را نامه‌های سرگشاده بدهند
53 - چنین نیست، بلکه آنها از آخرت نمی‌ترسند
54 - چنین نیست، بی‌تردید این [قرآن] تذکاری است
55 - پس هر که خواست از آن پند گیرد
56 - ولی پند نگیرند مگر آن که خدا خواهد او سزاوار پروا و او سزاوار آمرزش است

1 - نه، سوگند به روز رستاخیز،
2 - و [باز] نه، سوگند به نفس ملامتگر [که زنده می‌شوید]
3 - آیا انسان می‌پندارد که هرگز استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد!
4 - چرا، در حالی که قادریم بر این که سر انگشتان او را هم بازسازیم
5 - [انکار معاد دلیل موجهی ندارد]، بلکه انسان می‌خواهد در آینده‌ی خود بدکاری کند
6 - [از سر انکار] می‌پرسد: روز رستاخیز چه وقت است!
7 - پس آن‌گاه که چشم [از وحشت] خیره گردد،
8 - و ماه در خسوف افتد،
9 - و خورشید و ماه یک جا جمع شوند،
10 - آن روز انسان می‌گوید: گریزگاه کجاست!
11 - حاشا! پناهگاهی نیست
12 - آن روز قرارگاه [نهایی] به سوی پروردگار توست
13 - آن روز انسان بدانچه پیش فرستاده و بعد فرستاده آگاهی داده می‌شود
14 - بلکه انسان خود بر [نیک و بد] خویشتن بیناست
15 - هر چند [به زبان] عذرهایش را پیش آورد
16 - زبانت را به قرآن [پیش از تمام شدن وحیش] حرکت مده که به [قرائت] آن شتاب کنی
17 - چرا که جمع آوری و قرائت آن بر [عهده‌ی] ماست
18 - پس چون آن را قرائت کردیم، تو آن قرائت را پیروی کن
19 - سپس توضیح آن [نیز] بر عهده‌ی ماست
49 - پس آنها را چه شده است که از این تذکار [قرآن] روی گردانند!
50 - گویی آنان خرانی رمنده‌اند
51 - که از شیری گریخته‌اند
52 - بلکه هر فردی از آنها انتظار دارد که وی را نامه‌های سرگشاده بدهند
53 - چنین نیست، بلکه آنها از آخرت نمی‌ترسند
54 - چنین نیست، بی‌تردید این [قرآن] تذکاری است
55 - پس هر که خواست از آن پند گیرد
56 - ولی پند نگیرند مگر آن که خدا خواهد او سزاوار پروا و او سزاوار آمرزش است

1 - نه، سوگند به روز رستاخیز،
2 - و [باز] نه، سوگند به نفس ملامتگر [که زنده می‌شوید]
3 - آیا انسان می‌پندارد که هرگز استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد!
4 - چرا، در حالی که قادریم بر این که سر انگشتان او را هم بازسازیم
5 - [انکار معاد دلیل موجهی ندارد]، بلکه انسان می‌خواهد در آینده‌ی خود بدکاری کند
6 - [از سر انکار] می‌پرسد: روز رستاخیز چه وقت است!
7 - پس آن‌گاه که چشم [از وحشت] خیره گردد،
8 - و ماه در خسوف افتد،
9 - و خورشید و ماه یک جا جمع شوند،
10 - آن روز انسان می‌گوید: گریزگاه کجاست!
11 - حاشا! پناهگاهی نیست
12 - آن روز قرارگاه [نهایی] به سوی پروردگار توست
13 - آن روز انسان بدانچه پیش فرستاده و بعد فرستاده آگاهی داده می‌شود
14 - بلکه انسان خود بر [نیک و بد] خویشتن بیناست
15 - هر چند [به زبان] عذرهایش را پیش آورد
16 - زبانت را به قرآن [پیش از تمام شدن وحیش] حرکت مده که به [قرائت] آن شتاب کنی
17 - چرا که جمع آوری و قرائت آن بر [عهده‌ی] ماست
18 - پس چون آن را قرائت کردیم، تو آن قرائت را پیروی کن
19 - سپس توضیح آن [نیز] بر عهده‌ی ماست
- ۳.۸k
- ۱۶ خرداد ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
