‍

‍
کنار باران
چشمانت بی‌صدا می‌گفت
که ماندنت، همچون قطره‌ای است
که از آسمان تا زمین می‌آید و
هرگز نمی‌رود.

عشق، همان نوری است که در تاریکی می‌درخشد
و همچنان که رفتنت نزدیک می‌شود
دلم پر از درختان بی‌برگ می‌شود،
اما می‌دانم، هر کجا که باشی
بارانِ عشق‌ات،
هنوز روی دلم می‌بارد.

آیا می‌دانی؟
همه چیز از دست می‌رود،
اما ماندنت، می‌ماند.