نفسم هستی و بی تو

نفسم هستی و بی تـو
نفسم میگیرد

تو همانی که دلم بی تو
شبی میمیرد

با دوبیتی ، غزلی ، حال مـرا
بهتر کن

با تو شعر از لب شاعر چو
شکر میریزد