از طرف دختر شهید...

از طرف دختر شهید...
دلنوشته ای به رهبر شهیدم و دختران صورتی طور...
آقا جانم؛ روزهای سخت و طاقت فرسایی را میگذارنم نفس کشیدن برایم به معنای واقعی کند شده است.
اقا جان، هنوز بر این باور نرسیدم که دیگر شما را ندارم و صورت نورانی و لبخند قشنگتان را از رسانه ملی نبینم،
اقا جانم، هنوز می گویم دروغ است، و مثل جنگ ۱۲ روزه می آیی با قدم های با صلابت و استوارتان قلب نا آرام و نگرانم را با نگاهت آرام می کنی و دوباره به حاج محمود کریمی می گویی، ای ایران ای ایران را نوحه سرایی کند.
آقاجان! این روزها همه از خاطرات با شما را میگویند... اما یک نفر مثل من به اندازه پلکی زدن هم سعادت دیدار شما را نداشت.
اقا جان، ای کاش بودی و می دیدی حال برای دومین بار درد بزرگ یتیمی، یتیمی درد بی درمان یتیمی را چشیدم. و ای کاش و ای کاش...
اقای عزیزتر از جانم، میگویند دختران بابایی هستن، غم نبود پدرم را با بودن و دیدن شما تسکین می دادم حال که درد نبودن شما هم صد چند برابر شد و حالا داغی بر دل نشسته که هیچگونه سرد نمی شود. مگر دیدارمان به قیامت جایتان در بهشت ابدی در کنار دختران صورتی و پدر شهیدم و دیگر شهدای کشورمون.
🖤تازه یادم افتاد برایتان
از دختران صورتی بگویم🖤
حکایت دختران صورتی حکایت رمز رقیه هاست.
دنیای دختران دنیای صورتی رنگ است
صورتی از جنس: لباس، کفش،کوله پشتی...
صورتی پوش اسم یک رمز است.
اسم رمز شهادت رقیه ها،
دختران ما صورتی شهید می شوند.
از همان بچگی با دخترانگی هایشان یکجا شهید می شوند.
اصلا ما چه می دانستیم دخترانه طور هم شهید می شوند که رمز شهادتش صورتی است.
دختر کاپشن صورتی
دختر بلوز صورتی
دختر کوله پشتی صورتی
دختر گونه صورتی
و در آخر جای شما همیشه در قلب ما می مانند با دردی بزرگ... بزودی انشاالله انتقام سختی از دشمنانتان خواهیم گرفت زینبی گونه. وسلام