باران که آمد چترت را ببند!

باران که آمد چترت را ببند!
بگذار دانه های زلال باران گردو غبارت را بشویند...
بگذار خیس خیس شوی تا پاک شوی از ملالت ها
می توانی در آغوش نگاه باران همسفر قدم هایش باشی
با صدایش همه مهر شوی
مگذار باران همنشین لجن زار ته جوی شود
بیا وبارانی باش
ببار و ببار و ببار
باران چشم ندارد!
بر همه می بارد...
چشمش همه آغوش مهراست
چشم هایت را زیر باران ببند
وبارانی شو
بارانی باش
وبارانی بمان