ای همدم روزگار چونی بی من؟ ای مونس و غمگسار چونی بی من ؟

ای همدم روزگار چونی بی من؟ ای مونس و غمگسار چونی بی من ؟


من با رخ چون خزان زردم بی تو، تو با رخ چون بهار چونی بی من؟


ای زندگی تن و توانم همه تو،


جانی و دلی ای دل و جانم همه تو 


تو هستی من شدی از آنی همه من ،


من نیست شدم در تو از آنم همه تو




عشقت به دلم درآمد و شاد برفت،


باز آمدو رخت خویش بنهاد برفت


گفتم به تکلف دو سه روزی بنشین ،


بنشست و کنون رفتنش از یاد برفت





ای در دل من میل و تمنا همه تو ،


 وندر سر من مایه سودا همه تو


هرچند به روزگار در مینگرم ،


امروز همه تویی امروز همه تویی و فردا همه تو...




ای همدم روزگار چونی بی من؟ ای مونس و غمگسار چونی بی من ؟


من با رخ چون خزان زردم بی تو، تو با رخ چون بهار چونی بی من؟