خرم روز (نخستین جشن دیگان):

خرم روز (نخستین جشن دیگان):
از روز های ارزشمند گذشته های دور که یادگارهایی از آن به جا مانده است می توان به «خرم روز» اشاره کرد. نخستین روز دی ماه، شاید به دلیل گرامی داشت صفات خداوند، جشنی در میان ایرانیان روزگاران کهن با نام «خرم روز» رواج داشته است. جالب آنکه از برخی روایات بر می آید که در این روز برابری و برادری مورد توجه بوده است.




روز نخست ماه

در گاهشماری ایرانی روز یکم هر ماه اورمزد روز (یا هرمزد روز) نام دارد.

برای دیدن نام روزها در گاهشماری ایرانی بنگرید به: نام روز های ماه در گاهشماری ایرانی



این روز به خداوند اختصاص دارد و منسوب به اهورامزدا می باشد؛ هرمزد (یا اورمزد یا هرمز) صورت تخفیف یافته اهورامزدا است. به عقیده برخی از پژوهشگران این واژه از دو بخش تشکیل شده است، بهر نخست آن «اهورا» به معنی سرور و بزرگ و فرمانروا است و بهر دوم آن «مزدا» به معنی دانا است، پس این واژه بر روی هم معنی «سرور دانا» را می دهد که لقب پروردگار عالم از نظر ایرانیان است.



در اینجا خیلی کوتاه درباره اومزد روز سخن می گوییم.

فرهنگ برهان قاطع در مورد این روز می گوید: نیک است در این روز نو پوشیدن و سفر کردن.

آتورپات مانسپندان (آذرباد مهراسپندگان) در پایان پندنامه ی خود، بخشی نیز در مورد روز های ماه دارد، در مورد این روز می گوید: اورمزد روز، می نوش و خرم باش

#ما_ایرانی_هستیم