بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
انسان عاقل، در انجام هر امری که در آن تخصص ندارد، به متخصص رجوع می‌نماید؛ چنان که مردم به پزشک، مهندس، حقوقدان و سایر متخصصان رجوع می‌نمایند.
تقلید در اصول در هیچ امری جایز نیست، بلکه تقلید فقط در فروع احکام مربوطه لازم می‌ آید؛چنان که کسی برای ضرورت حفظ سلامتی، یا لزوم مداوای بیماری، یا اصل وجوب تحصیل علم،تقلید نمی کند؛اما درچگونگی تحقق آن، از متخصصین تقلید پیروی می‌ نماید.
تقلید از مرجع تقلید، نیز مبتنی بر همین قواعد عقلی و شرعی می‌باشد؛ لذا تقلید در اصول دین جایز نیست و کسی نمی‌ تواند بگوید: من به تقلید از پیامبر اکرم و امامان صلوات الله علیهم اجمعین، توحید و معاد را قبول دارم؛ بلکه هر کسی باید به تناسب توان وامکان خود،تحقیق،تفکر وتعقل نماید، بشناسد و ایمان بیاورد؛ اما در فروع، قوانین و چه باید کردها، باید یا مجتهد باشد یا از فقیه مجتهد، تقلید نماید.
بنابراین،تقلید ازمرجع فقط در احکام که همان حقوق - قوانین می‌باشد، جایز و حتی ضروری می‌باشد و هر شخصی یا باید خودش در فقه تحصیل تخصصی نماید و مجتهد شود، و یا از مجتهد تقلید نماید.
در تقلید از مجتهد، هیچ تفاوتی بین تشیع و مذاهب اهل سنّت وجود ندارد، چنان که پیروان هر یک از چهار مذهب اهل تسنن نیز از پیشوایان مذاهب خود تقلید می‌کنند که در واقع مجتهد بودند؛ تفاوت در این است که در مذهب تشیع، تقلید باید از مجتهد زنده صورت پذیرد و با اجازۀ او می‌توان بر تقلید از مرجعی که وفات یافته است، باقی ماند.
احکام تقلید، بسیار دقیق و ظریف است، تا جایی که بقای بر تقلید از مرجعی که مقلد او را اعلم می‌دانسته، واجب نیز می‌ باشد.
اما، در عین حال، مسائلی جدید مستحدثه‌ پیش می‌آید که در آنها باید ازهمان مرجع تقلید زنده‌ای که اجازۀ بقا برتقلید مرجع متوفی را صادر نموده،تقلید نمود والبته فروعات دیگری هم دارد.
تقلید، باید فقط از اعلم باشد، اما از آنجا که شناخت اعلم برای تمامی افراد مقدور نمی‌باشد، باید به تشخیص و معرفی علما وخبرگان دراین امر،مانند نهادهای حوزوی مِثل جامعه مدرسین عمل نمود.
رسیدن به درجۀ اجتهاد، یک مرتبۀ علمی می‌باشد که هر کسی می‌تواند به این درجه و رتبه برسد، اما از هر مجتهدی نمی‌ توان تقلید نمود.(ادامه دارد...)