هر چه کردم به ره عشق وفا بود، وفا

هر چه کردم به ره عشق وفا بود، وفا
وانچه دیدم به مکافات جفا بود ، جفا

سکه عشق زدن محض غلط بود ، غلط
کار عشاق جگر خسته دعا بود، دعا

اشک ما نسخه‌ی صد رشته گهر بود، گهر
درد ما مایه‌ی صد گونه دوا بود، دوا

نفسم وز مدد عشق قوی بود، قوی
سر ما در ره معشوق فدا بود، فدا

هر که جز مهر تو اندوخت هوس بود، هوس
آن که جز عشق تو ورزید هوا بود، هوا

هر ستم کز تو کشیدیم کرم بود،کرم
هر خطا کز تو به ما رفت عطا بود، عطا

در همه عمر دلم باز به طلب بود، طلب
در همه حال وجودش به رجا بود، رجا