بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
درس اخلاق از قرآن مجید قسمت اول :
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا -پس در اجرای حكم پروردگارت شكيبا باش، و از هيچ گنهكار و كافری از آنان اطاعت مكن. (24)
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا - و نام پروردگارت را هر صبح و شام به ياد آور.( 25)
وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا - و در شبانگاه برای او سجده كن، و مقداری طولانی از شب، او را تسبيح گوی.(26)(سوره انسان آیه 24 تا 26)
شرحی مختصر :
صبر، یعنی استقامت، پایداری و مداومت؛ و البته که حرکت در هیچ راهی بدون صبر و مداومت به مقصد نمیرسد و نیز هیچ کاری بدون استفامت و شکیبایی به نتیجه نمی رسد؛ به ویژه اگر راه ناهموار باشد، خطراتی داشته باشد، و دشمنان بسیاری در کمین نشسته باشند که به دام بیندازند، شکار کنند و هلاک نمایند.
رشد و رسیدن به کمالات و ارتقای مراتب وجودی در سِیر الی الله، به یک معنا آسان است، چرا که اولاً حرکت در مسیری مستقیم و هموار آسان می باشد، نه حرکت در پیچ و خمها و ناهمواریهای مُهلک؛ و ثانیاً حق تعالی از بندگانش، هیچ کار شاقّی نخواسته است؛ تمامی رهنمودها و فرامینش در قرآن مجید تبیین شده و فرموده:
مَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى -قرآن را بر تو نازل نكرديم تا به رنج افتى .(2)
إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشَى - جز اينكه براى هر كه مىترسد پندى باشد.(3)(سوره طه آیه 2 و 3)
یعنی: قرآن کریم، برای ایجاد زحمت و اذیت بندگان نازل نشده است، بلکه منطبق با عقل و فطرت و نظام آفرینش میباشد؛ قرآن مجید نقشۀ راه مستقیم و بایدها و نبایدهای لازم برای رشد، کمال و رسیدن میباشد؛ لذا قرآن مجید برای کسانی که از آینده، عاقبت و آخرت خود میترسند، یادآوری و پند میباشد.
در آیات متعددی، به صبر توصیه و تأکید شده است؛ که البته هر آیه، به جهتی اشاره دارد، مانند : فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ - صبر و شكيبائی پيشه كن كه وعده خدا حق است و برای ذنوبت استغفار نما وتسبيح و حمد پروردگارت را هر صبح و شام بجا آور.(سوره غافر آیه 55)
توضیح: ذنب الزاماً گناه نیست، بلکه به هر چه به انسان بچسبد و موجب اذیت او یا سد راهش شود، مانند: افتراها و تهمتها، غیبت ها، جوّسازی ها، شایعات و نیز حسادتها و کیدها، که همه از مصادیق ذنب میباشند؛ مانند این که به پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، مجنون، ساحر، شاعر و گناهکار در شکستن بُتها میگفتند!(ادامه دارد...)
درس اخلاق از قرآن مجید قسمت اول :
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا -پس در اجرای حكم پروردگارت شكيبا باش، و از هيچ گنهكار و كافری از آنان اطاعت مكن. (24)
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا - و نام پروردگارت را هر صبح و شام به ياد آور.( 25)
وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا - و در شبانگاه برای او سجده كن، و مقداری طولانی از شب، او را تسبيح گوی.(26)(سوره انسان آیه 24 تا 26)
شرحی مختصر :
صبر، یعنی استقامت، پایداری و مداومت؛ و البته که حرکت در هیچ راهی بدون صبر و مداومت به مقصد نمیرسد و نیز هیچ کاری بدون استفامت و شکیبایی به نتیجه نمی رسد؛ به ویژه اگر راه ناهموار باشد، خطراتی داشته باشد، و دشمنان بسیاری در کمین نشسته باشند که به دام بیندازند، شکار کنند و هلاک نمایند.
رشد و رسیدن به کمالات و ارتقای مراتب وجودی در سِیر الی الله، به یک معنا آسان است، چرا که اولاً حرکت در مسیری مستقیم و هموار آسان می باشد، نه حرکت در پیچ و خمها و ناهمواریهای مُهلک؛ و ثانیاً حق تعالی از بندگانش، هیچ کار شاقّی نخواسته است؛ تمامی رهنمودها و فرامینش در قرآن مجید تبیین شده و فرموده:
مَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى -قرآن را بر تو نازل نكرديم تا به رنج افتى .(2)
إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشَى - جز اينكه براى هر كه مىترسد پندى باشد.(3)(سوره طه آیه 2 و 3)
یعنی: قرآن کریم، برای ایجاد زحمت و اذیت بندگان نازل نشده است، بلکه منطبق با عقل و فطرت و نظام آفرینش میباشد؛ قرآن مجید نقشۀ راه مستقیم و بایدها و نبایدهای لازم برای رشد، کمال و رسیدن میباشد؛ لذا قرآن مجید برای کسانی که از آینده، عاقبت و آخرت خود میترسند، یادآوری و پند میباشد.
در آیات متعددی، به صبر توصیه و تأکید شده است؛ که البته هر آیه، به جهتی اشاره دارد، مانند : فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ - صبر و شكيبائی پيشه كن كه وعده خدا حق است و برای ذنوبت استغفار نما وتسبيح و حمد پروردگارت را هر صبح و شام بجا آور.(سوره غافر آیه 55)
توضیح: ذنب الزاماً گناه نیست، بلکه به هر چه به انسان بچسبد و موجب اذیت او یا سد راهش شود، مانند: افتراها و تهمتها، غیبت ها، جوّسازی ها، شایعات و نیز حسادتها و کیدها، که همه از مصادیق ذنب میباشند؛ مانند این که به پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، مجنون، ساحر، شاعر و گناهکار در شکستن بُتها میگفتند!(ادامه دارد...)
- ۲۴
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط