من گل خودروی کوهستانیم

من گل خودروی کوهستانیم

اهل این ایل بی سر و سامانیم

 ساقه ام در خاک این غربت سراست

با بلوط پیر اینجا آشناست

 مثل دل های بزرگ اهل ایل

مردمان خسته ابن سبیل

 من هم از این سنگلاخ ساده ام

اهل این ایل ایل غریب افتاده ام 

اهل ییلاق و رحیل کوچ ها 

آشنا با ردپای قوچ ها

 آه از ایلاتی و  آوارگی 

زخمی تیغ "ابو قدارگی" 

 زخم تلخ تسمه بر جان داشتن

درد را در گُرده پنهان داشت

 تن زهُرم سوزناک آفتاب

مثل رود "سیمره" در پیچ و تاب

 داشتن در سینه صدا بیشه شیر  

مثل"مانشت" از ابهت سر به زیر

 اشک ما جاری ز فرط خشم ها

مثل "کنجاچم"کنج چشم ها

ای ز جان غم بلانوشان سلام!

بچه های "تپه خرگوشان" سلام!

 ای قلاقیران خروش نایتان

"هفت چشمه"گریه شب هایتان

 از زمانی که تکلم کرده ایم

ریشه مان را در زمین گم کرده ایم

 مانده ایم اینجا در اوج بی کسی

گله های مرتع دلواپسی

 کو شبان این دل  افروخته

داغ ما صد نی لبک را سوخته

اینک ای گل های  خارستان و دود

لاله های رُسته بر "چشمه کبود"

 اینک ای مظلوم بی سرو سامان ایل

ای زن پیوسته در حال رحیل

 ای پلنگ آیین چشم آهو سلام

لاله دامان "دالاهو" سلام!

 ای ستون این دل ویران شده

سر بر آورده، قلاقیران شده

 دست پیش آرید تا با هم شویم

با تمام کوه ها محرم شویم

 بس که ما را شهر عادت می دهد

خانه هامان بوی غربت می دهد


متأسفانه باز هم کوتاهی مسئولین بی مسئولیت در قبال ایلام
نبود امکانات برای خاموش کردن اتش ب‌ راحتی جنگل های ایلام در اتش سوخت
حیف ایلام نیست :-( :-( :-(