بزرگ آموزگار هستی در کتاب کلاس درس دنیا میفرماید

✍ مالك اموال خداوند است، موارد مصرف مال را هم باید خداوند مشخّص كند. «فَآتِ»

- در انفاق و كمك، خویشان بر دیگران مقدّمند. «ذا القربى... والمسكین ...»

- بستگان بر انسان و دارایى انسان حقّ و حقوقى دارند. «حقّه» آرى، خویشاوندى، زمینه ى پیدایش حقوق است.

- فرمان دینى با عواطف طبیعى هماهنگ است. دستور رسیدگى به بستگان فقیر همان خواسته عاطفى انسان است. «فآت ذا القربى حقّه...»

- محرومان در مال اغنیا حقّ دارند و در پرداخت حقّشان نباید بر آنان منّت گزارد. «حقّه»

- اسلام، حامى مستضعفان و حاكم اسلامى مسئول فقرزدایى از جامعه ى مسلمانان است. (بنابر این كه پیامبر به عنوان حاكم اسلامى مخاطب واقع شده باشد. «فآت... والمسكین...»

- حتّى ثروتمندانى كه موقّتاً گرفتار بى پولى مى شوند، باید حمایت شوند. «وابن السبیل»

- اداى حقوق دیگران ارزش است، نه جمع دارایى و ثروت. «ذلك خیر»

- ثروت مى تواند وسیله اى براى تقرّب به خداوند قرار گیرد. «فآت ذا القربى حقّه... یریدون وجه اللّه»

- امتیاز انفاق اسلامى بر انفاق دیگران، قصد قربت است. «یریدون وجه اللّه»

- امر به نیكى، باید با تشویق همراه باشد. «ذلك خیر... هم المفلحون»

- رستگارى در گرو عمل خالصانه است. «یریدون وجه اللّه و أولئك هم المفلحون»