عادت ندارم

عادت ندارم

درد دلم را،بہ همہ بگویم!

پس خاڪش مے ڪنـــــم

زیر چہره خندانـــــم

تاهمـــــہ فڪر ڪنند

نہ دردی دارم

و نہ قلبـــــے . . .