بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت پنجم :
چه كسى دنيا را نكوهش مى‌كند و جدا شدنش را اعلام داشته، و فرياد زد كه ماندگار نيست، و از نابودى خود و اهلش خبر داده است و حال آن كه دنيا با بلاى خود بلاها را نمونه آورد، و با شادمانى خود آنان را به شادمانى رساند.
در آغاز شب به سلامت گذشت، امّا در صبحگاهان با مصيبتى جانكاه بازگشت، تا مشتاق كند، و تهديد نمايد، و بترساند، و هشدار دهد، پس مردمى در بامداد با پشيمانى، دنيا را نكوهش كنند، و مردمى ديگر در روز قيامت آن را مى‌ ستايند، دنيا حقائق را به يادشان آورد، ياد آور آن شدند، از رويدادها برايشان حكايت كرد، او را تصديق كردند، و اندرزشان داد، پند پذيرفتند .
بنابراین، اگر در دنیا به بازی مشغول نشویم، عمر شریف را به بطالت نگذرانیم، اسیر خواهش‌های نفس نگردیم، موهبات و نعمات را بشناسیم و شاکرانه استفاده نماییم و قدر فرصت زندگی در این دنیا را خواهیم دانست و با معرف، ایمان، تقوا، اخلاص، توکل، توسل، تفکر و عمل صالح، از خداوند متعال طول عمر و عافیت بیشتر مسئلت خواهیم نمود.
کسانی که خود را آماده کرده‌اند و مشتاق لقاء الله هستند، آرزوی مرگ می‌کنند. آنان در طول حیات نیز آن طرفی زندگی می‌کنند و البته مرگ آخرشان نیز می‌ رسد.
مرگ برای کسی بد، سخت و دردناک است که این طرفی و در غفلت زندگی می‌ کند، اما ناگهان - بَغتَةً ؛ مرگش فرا می‌رسد و به او می‌گویند: وقتت تمام شد، برویم!(پایان)