حضرت علی میفرمایند:

حضرت علی میفرمایند:

 سگ 10 صفت دارد كه شایسته است هر مؤمن واقعی داشته باشد تا به كمال برسد.

 1) سگ را درمیان مردم قدر و منزلتی نیست واین حال مسکینان و بیچارگان است.

 2) مال وملکی از آن سگ نیست واین همان صفت مجردان و فرشتگان است.

 3) سگ لانه و خانه ی معینی ندارد و هرجا كه برود رفته است. و این علامت متوکلان است.

 4) سگ اغلب اوقات گرسنه است و این عادت صالحان است.

 5) سگ اگرصد تازیانه از دست صاحب خود بخورد، در خانه او را رها نمی کند و این صفت مریدان حقیقی است.

 6) شب هنگام به جز اندکی نمی آرامد و این حالت عاشقان و دوستداران است.

7) هرگاه رانده شود وستم  بیند، چون صدایش کنند بدون دلگیری باز گردد واین صفت فروتنان است.

8) هر خوراكی که صاحبش به او بدهد راضی است و این صفت و حال قانعان است.

9) بیشتر اوقات لب فرو بسته وخاموش است و این علامت خائفان است.

10) وقتی بمیرد هیچ میراثی بر جای نمی گذارد واین حال زاهدان حقیقی است.