(p)

(p)

امام علی می فرماید: سگ ده صفت دارد که اگر مومنی یکی از صفات نیکو را داشته باشد سزاوار است:

 

۱) سگ را درمیان مردمان ، قدری نیست و این همان حال مسکینان و بیچارگان است.

 

۲) ما ل و ملکی از آن سگ نیست و این همان صفت مجردان است.

 

۳) سگ را خانه و لانه ای معین نیست و هرجا که رود ، رفته است و این علامت متوکلان است.

 

۴) سگ ، اغلب اوقات گرسنه است و این ، عادت صالحان است.

 

۵) اگر سگ صد تازیانه از دست صاحب خود خورد، در خانه او را رها نمی سازد و این صفت مریدان است.

 

۶) شب هنگام بجز اندکی نمی آرامد و این حالت محبان و دوستداران است.

 

۷) اگر سگ رانده  شود و ستم  کشد، لیکن چون او را بخوانند، بدون دلگیری باز می گردد و این، نشان فروتنان است.

 

۸) به هر خوراک که صاحبش به او می دهد، راضی است و این حال قانعان است.

 

۹) بیشتر لب فروبسته و خاموش است و این ، علامت خائفان است.

 

۱۰)این که وقتی می میرد ارثی از او باقی نمی ماند و این حال زاهدین است.

اگر قرار باشد چیزی منع شود ، آن خود خدا هست که آن را نفی و حرام میکند. پس اگرخود را خداپرست می دانید، باید از دستورات او اطاعت کنید نه از دستورات بنده اش. نگذارید از ایمان و مذهب شما، سوء استفاده شود، حاکمان آن زمان(بدو اسلام) و بعد از آنان ، برای منفعت خود ،به صادر کردن حکم حرام و حلال برای موارد خاصی ،اقدام می کردند، که همگی نقص گفته های خدا و پیغمبرش بوده، مهربانی کردن به حیوانات را به فرزندان خود بیاموزید ومطمئن باشید با این کار، مهرورزیدن را برای همیشه در قلب فرزند خود کاشته اید و ثمره ی شیرن آن را سالیان سال خواهید چشید